Negentiende Eeuw in een zin

De stenen zelf werden echter pas in de negentiende eeuw gevonden, voornamelijk omdat er in de achttiende en negentiende eeuw maar weinig aandacht was voor Centraal-Aziatische geschiedenis.

De hoofdtijd van handeling is de negentiende eeuw, de hoofdbewoners van de stad zijn Engelsen en het hoofdgegeven is de geschiedenis van de Europese cultuur in de negentiende eeuw gereflecteerd in de kunststad Venetië.

Negentiende eeuw Vincenzo Bellini In de negentiende eeuw was vooral sprake van de belcantostijl (mooi zingen) waarin de zangmelodie centraal stond.

Vanaf de negentiende eeuw In de negentiende eeuw beleefde de middeleeuwse architectuur een herwaardering en wilde men de kathedraal herstellen in zijn oude glorie.

In dat jaar wordt er in het boek De Honig Bije opnieuw melding gemaakt van een Elfstedentochtschaatser: Negentiende eeuw Ook in de negentiende eeuw blijven mensen, als het weer dat toelaat, een poging wagen.

In de negentiende eeuw Toen in de negentiende eeuw de belangstelling voor de geschiedenis van de Nederlandse letterkunde groeide, werd ook Granida object van onderzoek.

Ontwikkelingen tot de negentiende eeuw Antonio de Andrade De kennis over Tibet in Europa was tot in de negentiende eeuw gebaseerd op verhalen en beschrijvingen van ontdekkingsreizigers en missionarissen.

Hij heeft het boek in vier chronologisch delen opgezet, waarbij elk deel ongeveer een eeuw beslaat: de zeventiende eeuw, de periode 1672-1813, de negentiende eeuw en de twintigste eeuw.

Om maar een paar titels te noemen: Geert Mak, De eeuw van mijn vader (1999, twintigste eeuw), Peter Stokvis, red. Geschiedenis van het privéleven tot twintigste eeuw) en Auke van der Woud, Koninkrijk vol sloppen (2010, negentiende eeuw).

Alma staat weliswaar met één been in de negentiende eeuw, ze is een twintigste-eeuwse vrouw; Cosima een negentiende-eeuwse.

In de negentiende-eeuwse neogotische Xaveriusvleugel komt de schilderkunst uit de zeventiende tot en met de negentiende eeuw aan bod.

Historische of heemkundige verenigingen zijn soms al in de negentiende eeuw opgericht, de meeste in de tweede helft van de 20e eeuw, en andere later, in de eenentwintigste eeuw.

In de late zeventiende eeuw, de achttiende eeuw en de negentiende eeuw nam de populariteit van het pigment toe.

Een tweede machtsverschuiving vond plaats in de achttiende eeuw, en behelsde het einde van de korte Nederlandse Gouden Eeuw en het begin van de lange Britse negentiende eeuw.

De negentiende eeuw werd gezien als de eeuw van de vooruitgang en industrialisering, ook wel de "ijzeren eeuw" genoemd.

De negentiende eeuw was een eeuw vol rampen.

Tot de “goede” kanten behoorden onder andere de boerenopstanden van begin zestiende eeuw en de ontwikkeling van de arbeidersbeweging in de negentiende eeuw.

Voor de Nederlandse doopsgezinden was het tijdvak tussen het eind van de achttiende eeuw en het midden van de negentiende eeuw een periode van grote veranderingen.

De negentiende eeuw is de eeuw van de grote veranderingen.

De aantallen Han-Chinezen zakten aanzienlijk vanaf het midden van de negentiende eeuw, maar klommen daarna weer tot aan het midden van de twintigste eeuw.