Zingenot

Hij was ‘voor dwalingen gevallen/en ongebreideld zingenot.

In feite beperkt deze erotiek, merk ik, zich eigenlijk tot het zinnelijk broeien in de orkestbak en is het samenspel van de beide hoofdfiguren een 45 minuten durend filosofisch traktaat over het doodsverlangen als plaatsvervangend zingenot.

Gij behoeft niet bepaalde voedingsmiddelen, die de mens tot spijs strekken, te verfoeien, maar gij moet het zingenot beteugelen.

Het enige wat hem lijkt te drijven op zijn veroveringstocht lijkt onmiddellijk zingenot te zijn, maar dan wel in zijn meest gesublimeerde vorm.

Het spreekt vanzelf, dat een dergelijke leer enigermate gevaarlijk was en te veel verontschuldigingen aanbood voor het toegeven aan zinnelijke neigingen, maar aan de anderen kant strekte zij toch ook om zingenot te reinigen en als het ware te heiligen.