Zinsdeel

Binnen een zin verwijst een zinsdeel naar een ander zinsdeel, of is een zinsdeel ingebed in een andere zin.

Handmatig Door een druk op de knop kunt u zinsdeel voor zinsdeel accentueren.

Bijvoorbeeld in de zin 'Jan trapt de bal' zijn er twee deelstructuren: een nominaal zinsdeel (Jan) en een werkwoord zinsdeel (trapt de bal).

Als een ander zinsdeel dan het onderwerp aan het begin van de zin staat, gebeurt dit in de regel om het zinsdeel extra nadruk te geven.

In de meeste talen is het werkwoord een essentiëel zinsdeel.

Het eerste zinsdeel wordt iconisch en een beschermd wereldmerk.

Vanuit Google wordt namelijk geadviseerd om per advertentiegroep één landingspagina toe te voegen met de zoekwoorden toegevoegd als “exact”, “zinsdeel” en “breed”.

In dat onderste plaatje kan het zinsdeel “tijdens derde golf” weggelaten worden.

Ook het zinsdeel "the pandemic of the unvaccinated" zaait vele malen meer verdeeldheid dan Trump in zijn 4 jaar als president heeft veroorzaakt.

Daarvoor bevindt zich nog één andere positie, die door een ander zinsdeel kan worden ingenomen.

De handeling, gewoonlijk beschouwd als het centrale element van een roman, wordt emotieloos verteld, vaak in een zinsdeel in het midden van een alinea, zonder enige nadruk of commentaar.

Het zinsdeel "Mother Mary", dat gezongen wordt in het lied, is in het verleden wel gezien als een verwijzing naar de Maagd Maria, de moeder van Jezus van Nazareth.

In 1934 noemde Christiansen zijn bedrijf "LEGO", afgeleid van het Deense zinsdeel leg godt wat "speel goed" betekende.

In de definitie is dat terug te vinden in het zinsdeel "geheel of gedeeltelijk niet in staat is om met arbeid te verdienen".

Wanneer een zinsdeel louter de persoonlijke mening van de spreker uitdrukt, die daarenboven signaleert dat hij/zij eigen commentaar toevoegt, spreekt men van style disjuncts.

De missieverklaring sluit af met een zinsdeel waar je makkelijk over heen leest: “over grenzen heen”.

Soms is dat het zinsdeel dat vooraan de zin staat, soms gaat het om degene die iets doet.

Zoals de politici dat zinsdeel standaard gebruiken zo reageert mijn brein daar standaard op: hier is iets aan de hand.

Daar congrueert 'die schoenen' wel met de persoonsvorm ('die schoen past mij'), het staat vooraan, en het andere zinsdeel heeft de voorwerpsvorm ('mij').

Elk zelfstandig zinsdeel heeft zo'n betekenisrol: het subject van oorzaak tot uitvoerder, en het complement van ervaarder tot resultaat.