Zonnenevel

Aangenomen wordt dat zogenaamde C1-chondrieten het dichtst bij de oorspronkelijke samenstelling van de Zonnenevel zitten.

Het verschil in ouderdom wordt uitgelegd als de tijd die de zonnenevel nodig had om te accretiseren tot de Zon en de planeten.

De planeet verstoorde in deze periode de stofschijf zodanig dat materialen die zich in de buitenste delen van de zonnenevel ophielden zich niet konden vermengen met de materialen in het binnenste deel.

De zonnenevel lijkt geen geschikte bron, omdat het waterstofgas aldaar een D/H-ratio van slechts 21 ppm had.

Met dat in gedachten lijkt het vreemd dat men niet eerder op het idee is gekomen dat de aarde een aanzienlijk deel van haar water uit die zonnenevel haalde.

Onze zon – en later ook de planeten – werden geboren uit een zonnenevel: een grote verzameling gas en stof.

Amerikaanse onderzoekers hebben een alternatieve theorie: het water op aarde is deels afkomstig uit de zonnenevel, de stofwolken en het gas dat achterbleef na de formatie van de zon.

Dus uit restanten als brokken ijs (zowel water als bevroren gasssen) met afmetingen tussen 1 en 50km in de buitenste delen van de zonnenevel.

Het ineenstorten van het midden van de gaswolk, ook zonnenevel genoemd, nam 100 000 jaar in beslag.

Daarom wordt van deze meteorieten gedacht dat ze, behalve in vluchtige elementen, nog dezelfde samenstelling als de Zonnenevel hebben, zonder dat andere fractionatie- of differentiatieprocessen hebben plaatsgevonden.

De chondrieten zijn de enige soort meteorieten die geen differentiatie hebben ondergaan en daarom nog de oorspronkelijke chemische samenstelling van de Zonnenevel hebben.

De planeten zijn volgens deze theorie ontstaan uit de zonnenevel; de schijfvormige wolk van stof en gas die na het ontstaan van de zon overbleef.

Dit moet het gevolg zijn geweest van een supernova niet ver van de plek van de Zonnenevel.

Er was in de Zonnenevel ook materiaal aanwezig dat niet zover accretiseerde, dat planetesimalen ontstonden.

Men neemt daarom aan dat chondrieten materiaal zijn van de oorspronkelijke samenstelling van de Zonnenevel na de verarming in atmofiele elementen.

Omdat sommige meteorieten worden geacht de schijfvormige zonnenevel waaruit het zonnestelsel ontstaan is te representeren, moet de ouderdom van zulke meteorieten dichtbij die van de Aarde liggen.

Alhoewel het inwendige van de zon erg gewijzigd zal zijn door nucleaire reacties, wordt vermoed dat het uitwendige nog redelijk in samenstelling overeen zal komen met de samenstelling van de oorspronkelijke zonnenevel.

De samenstelling die de zonnenevel had voor dit fractionatieproces zou ongeveer gelijk geweest zijn aan de huidige fotosfeer van de Zon, dit wordt het CHUR -model genoemd.

Door het samentrekken van de massa ontstaat een zonnenevel en wordt als gevolg van de wet van behoud van impulsmoment de oorspronkelijke rotatiesnelheid vergroot.

Het idee is dat de bovenmantel door convectiestroming alle oorspronkelijk erin aanwezige gassen is kwijtgeraakt, maar dat de ondermantel nog relatief veel van de uit de Zonnenevel afkomstige 3 He bevat.