Zukuri in een zin

De shinden-zukuri wordt geassocieerd met de Heia-periode die loopt van 794-1185.

De shinden-zukuri wordt gekenmerkt door een bijzondere symmetrie van de verschillende groepen van gebouwen.

De Shōsōin op zichzelf is een indrukwekkend houten bouwwerk dat gebouwd is in Azekura-Zukuri, een architecturale stijl die voornamelijk werd gebruikt voor de bouw van graanhuizen en opslagplaatsen.

Het is dan ook zo dat de Shishinden een soort van reconstructie is van de originele gebouwen in shinden-zukuri-stijl.

Het is echter het systeem van gangen dat de gebouwen onderling verbindt terwijl ze zich uitstrekken over het water, dat doet denken aan de shinden-zukuri.

De stijl is de oudste bekende in Japan, de "Taisha-zukuri".

Deze constructie wordt de Gongen-zukuri genoemd.

Deze dorpen zijn bekend voor hun "Gassho-zukuri” huizen (letterlijk vertaald biddende handen, zo genoemd omdat de daken van de huizen lijken op twee samengevouwen handen).

In de Muromachiperiode (1333-1573), evolueert dit verder naar shoin-zukuri.

Terwijl bij de Chinezen de grote poort uitkomt op een formele binnenplaats en de tuin zich achter de gebouwen bevindt, ligt bij de shinden-zukuri juist de nadruk op de schoonheid van de tuin, waar zich ook de meeste ontspanning en ceremonieën afspelen.

De Gongen-zukuri stijl van dit gebouw werd als perfect beschouwd en heeft dus daarom veel invloed gehad op de architectuur van gebouwen die later werden gebouwd.

Meestal zijn ze gebogen of hebben ze treden voor het visuele aspect; dit heeft niets met de structuur of de topografie van de shinden-zukuri te maken.

Vermits het een aristocratisch bouwwerk betreft, zijn er natuurlijk nog vele anderen bijgebouwen zoals keukens of stallen, maar deze gebouwen maken geen deel uit van de architecturale eenheid van de shinden-zukuri.

Zij bouwen huizen geïnspireerd op de shinden-zukuri, maar met enkele aanpassingen om in de noden van een militair te voorzien.