Zwaartekrachtsgolven

Of – en dat zou ook wel heel opwindend zijn – een mix van alle zwaartekrachtsgolven die vanuit alle delen van het heelal samenkomen: de isotrope achtergrond van zwaartekrachtsgolven.

De zwarte gaten in het hart van NGC 7674 zijn veel zwaarder en genereren zwaartekrachtsgolven die een veel lagere frequentie hebben, waardoor hun signaal niet door LIGO – de detector van de zwaartekrachtsgolven in 2015 – gedetecteerd kan worden.

Hoewel grotere sterrenstelsels zwaardere zwarte gaten herbergen en intensere zwaartekrachtsgolven afgeven, fuseren hun zwarte gaten ook sneller, waardoor we minder tijd hebben om zwaartekrachtsgolven te detecteren.

Zwaartekrachtsgolven bestaan echt en zijn nu te meten Zwaartekrachtsgolven, zijn ze echt gedetecteerd?

Detectoren op aarde meten nu al zwaartekrachtsgolven die véél later dan de oerknal verzonden werden.

Deze zwaartekrachtsgolven zijn gevonden met behulp van ‘kosmische klokken’.

De zwarte gaten die daar mogelijk ontstonden veroorzaakten ook zwaartekrachtsgolven.

Het gaat dus om werkelijk recordbrekende, monsterachtige zwaartekrachtsgolven.

In 2015 detecteerden wetenschappers voor de allereerste keer zwaartekrachtsgolven.

Maar hoe kun je ze nu gebruiken om zwaartekrachtsgolven te detecteren?

Ondertussen zijn er ook nog golven die door de ruimtetijd reizen: zwaartekrachtsgolven.

Vier jaar lang heeft Gupta voor de Universiteit Utrecht en het Nikhef (Nationaal instituut voor subatomaire fysica) onderzocht hoe we aan de hand van zwaartekrachtsgolven eigenschappen van zware objecten in de ruimte kunnen gaan onderzoeken.

Voorzichtige aanwijzingen voor het bestaan daarvan werden eerder dit jaar al door NANOGrav gevonden, dus de ontdekking van zo’n achtergrond van zwaartekrachtsgolven is zeker niet heel vergezocht.

Zwaartekrachtsgolven zijn minieme trillingen van de ruimtetijd, die bijvoorbeeld ontstaan als twee zwarte gaten of compacte neutronensterren botsen.

In eerste instantie was die röntgenstraling vanaf de aarde niet zichtbaar; röntgentelescoop Chandra zocht er kort nadat de zwaartekrachtsgolven werden waargenomen, tevergeefs naar.

Uit analyses bleek vervolgens dat deze zwaartekrachtsgolven duiden op twee samensmeltende zwarte gaten met wat astronomen een hoge precessie noemen.

Dat wordt het belangrijkste laboratorium op aarde voor onderzoek naar zwaartekrachtsgolven.

De befaamde natuurkundige Albert Einstein voorspelde het bestaan van zwaartekrachtsgolven (zie kader) een slordige 100 jaar geleden al. Maar pas in 2015 werden de eerste ontdekt.

Deze fluctuaties lijken toe te kunnen worden geschreven aan laagfrequente zwaartekrachtsgolven, zo stellen de onderzoekers.

Met de nieuwe detecties meegerekend, hebben onderzoekers nu in totaal 90 zwaartekrachtsgolven gedetecteerd.