Zweving

Zoals men in de volgende golfbeelden kan zien, is bij zuivere sinustonen nauwelijks zweving waar te nemen (de amplituden veranderen nauwelijks), bij een groot aandeel aan boventonen is echter duidelijk zweving te horen.

Bij de gewoonlijk buiten het kritieke gebied liggende intervallen hoort men een zweving wanneer twee duidelijk aanwezige boventonen of een boventoon en grondtoon dicht bij elkaar liggen.

Door het verschil in frequentie ontstaat een zweving.

Het voordeel van negen snaren is dat je de bassnaren wat droger en 'normaler' kunt bespelen, terwijl de akkoordsnaren toch de zweving hebben die zo kenmerkend is bij twaalf snaren.

Ga door met stemmen tot de zweving zeer langzaam wordt en verdwijnt.

Dit verschijnsel wordt zweving genoemd.

Aanvankelijk lijken de klanken op een continue dreun, maar gaandeweg de tijd vordert went je gehoor aan de chaotische klankstructuur en krijgen de zweving en consonante klanken een eigen positie in de massa.

Het moiré-effect kan beschouwd worden als een soort ruimtelijke variant op de zweving.

Hierop wordt het ontvangen antennesignaal gesuperponeerd, waardoor een zweving tussen beide signalen ontstaat.

Onder: De zweving, ontstaan door het optellen (superponeren) van de boven weergegeven signalen.