Achterlijfssegment in een zin

Aan de rugzijde van achterlijfssegment 2 heeft de zuidelijke glazenmaker een kenmerkende tekening.

Deze worden de abdominale propoten genoemd, het tiende (laatste) achterlijfssegment draagt eveneens een paar poten, deze worden de anale propoten genoemd.

Deze zenuwknopen bevinden zich in ieder achterlijfssegment en in de kop en in het borststuk.

Het eerste achterlijfssegment draagt de tymbalen (5) die voor de geluidsproductie zorgen, zie onder communicatie.

Het lichaam van de rups draagt aan de bovenzijde twee paar zwarte, vlezige uitsteeksels: het eerste paar op het tweede borststuksegment en het tweede op het achtste achterlijfssegment, gezien vanaf de kop.

Het mannetje heeft een opvallend hemelsblauw ‘zadel’ op de bovenzijde van achterlijfssegment 2. Bij jonge mannetjes is dit zadel echter nog onopvallend bleek paars.

Ieder achterlijfssegment draagt een stekelachtige projectie, aan de basis hiervan is aan de onderzijde van het lichaam een lichte structuur aanwezig die doet denken aan een pluk haar.

Mannetjes hebben wat meer gele haren op de kop en het eerste achterlijfssegment.

Op het tweede achterlijfssegment (S2) zijn bij veel libellen kleine flapjes aanwezig die de 'oortjes' worden genoemd.

Op het tweede tot achtste achterlijfssegment en het tiende zitten ook poten.

Vrouwtjes groene glazenmaker hebben, behalve het 'lampionnetje' en de genoemde borststuktekening, een andere tekening op het tweede achterlijfssegment.

Ze hebben een grote, ronde gele vlek aan beide zijden van achterlijfssegment 3. De legschede is niet duidelijk zichtbaar.

Aanhangsel van het laatste achterlijfssegment bij crustaceeën, meestal waaiervormig.

Aan het laatste achterlijfssegment zijn twee uitsteeksels aanwezig die gebruikt worden om het lichaam wat op te tillen zodat het minder over de grond sleept.

De gehoorsorganen zitten aan weerszijden van het eerste achterlijfssegment, vlak boven de dijen van de achterpoten.

Het laatste achterlijfssegment bevat een gepaard aanhangsel dat niet gevorkt is.

Ze worden gekenmerkt doordat de achterheupen (coxa van de derde poot) het eerste zichtbare achterlijfssegment niet volledig bedekken, de achterrand van dit segment is dus over de hele breedte te vervolgen, en de eerste drie segmenten zijn niet vergroeid.

De verschillen tussen de diverse engerlingen zijn vooral te vinden aan de beharing aan de onderzijde van het laatste achterlijfssegment.

De vlekken aan de onderste vlekkenrij zijn kleiner, deze komen voor van de mesothorax tot het achterste achterlijfssegment.

De vrouwtjes van de metaalglanslibel kunnen op achterlijfssegment 2 ook twee vrij grote gele vlekken hebben, maar zijn eenvoudig herkenbaar aan de lange, rechtafstaande legschede.