Anaxagoras in een zin

Maar, toen hij het werk van Anaxagoras zelf ter hand nam, bleek dat die nous vrijwel geen rol speelde, en dat Anaxagoras net als de anderen slechts fysieke verklaringen hanteerde.

Dit verklaarde Anaxagoras door aan te nemen dat elke substantie alle andere substanties bevat.

Anaxagoras was wat jonger dan zijn bijna-naamgenoten en zag zich geconfronteerd met de vraag van Parmenides: hoe kan verandering bestaan als iets niet zomaar in iets anders kan veranderen, verdwijnen of verschijnen?

De oerchaos, beredeneert Anaxagoras, moet eruit hebben gezien als een ongeordende hoeveelheid minuscule deeltjes: de onveranderlijke elementen.

Deze kracht is volgens Anaxagoras vooral aanwezig in levende wezens en dan bij uitstek bij de mens, maar staat daar feitelijk los van.

Anaxagoras wendde "Nous" aan om het proces van kosmische ontwikkeling op gang te brengen.

Pericles wist met moeite een veroordeling te voorkomen, maar Anaxagoras verliet wel noodgedwongen Athene, om terug te keren naar Ionië.

En juist tegen Anaxagoras was de kritiek van Socrates gericht.

Anaxagoras schreef: Plato Plato stelde in het algemeen “Nous” gelijk met het rationele deel van de individuele ziel (to logistikon), alhoewel hij het in zijn Politeia voorstelde als een bijzondere functie binnen dit redelijke deel.

Anaxagoras zocht echter overal zuiver natuurlijke, mechanische oorzaken.

Anaxagoras zou dus niet alleen natuurverschijnselen verklaren maar ook een achterliggend 'waarom' aangeven.

Het handpalmlezen kwam naar China omstreeks 3000 v.Chr. en vond zijn weg naar Griekenland waar Anaxagoras het beoefende.

Het is bekend dat Anaxagoras een boek schreef.

Rond de tijd van het hellenisme werd het geocentrische wereldbeeld van de Ionische natuurfilosoof Anaxagoras populair.

Wijs (sophos) zijn onder andere de filosofen Thales en Anaxagoras.

Zij beschuldigden Anaxagoras van pro-Perzische sympathieën en het verwaarlozen van de religie, omdat hij leerde dat de zon een gloeiende steen was, en de maan louter aarde.