Assur in een zin

Assur-uballit of Assoeroeballit is de benaming voor twee koningen uit het Assyrische Rijk : * Assur-uballit I (ca. 1365 - 1330 v. Chr.) * Assur-uballit II (?

Puzur-assur III (Puzur-aššur III), geschreven als m Pu-zur-Aš-šur of m Puzur(búzur)-Aš-šur Assyrian and Babylonian Chrinicles.

Er is een inscriptie van een vazal van Assur-rabi en zijn opvolger Aššūr-reš-iši II die doet vermoeden dat Assyrisch gezag zo ver westelijk reikte als Shadikanni (nu Tell 'Ajaja) aan de Khabur.

Dit geeft aan dat Assur-uballit enigszins was geslaagd in zijn opzet.

In deze periode waren aldaar Eriba-Adad I en daarna zijn zoon Assur-uballit aan de macht.

Interessant genoeg bezitten we eveneens de brieven van Assur-uballits aanvankelijke rivaal, de Babylonische vorst Burnaburiash II, aan het adres van diezelfde farao.

Museum der Egyptische oudheden, Caïro (CC BY-SA 2.5 – wiki)Onder de correspondenten bevond zich dus onze Assur-uballit.

We weten uit de Amarnabrieven dat Achnaton een gezantschap zou hebben gestuurd naar Assur.

Zo liet hij in Assur de belangrijkste heiligdommen zoals die van Ishtar renoveren.

Uiteindelijk werd Harran ingenomen en Assur-ubalit slaagde er niet meer in de stad te heroveren, ondanks de steun van farao Necho II.

Assur bleef een belangrijk religieus centrum, waar bijvoorbeeld de koningen begraven werden.

De exacte betekenis van Isjtar is onbekend, al is het mogelijk dat de naam dezelfde stam heeft als Assur, wat haar "de leidende" of "baas" zou maken.

De slag om Turša wordt duidelijk uit een archief van een familie die daar belangen had en er zijn beschrijvingen van bezittingen en slaven die uit het gebied van Arrapha naar de stad Assur gesleept worden.

Hoewel hij de belangrijkste god van de Assyriërs was, had Assur geen eigen mythologie of eigenschappen, waardoor hij zijn eigenschappen zou ontlenen aan goden als Ansjar en Marduk.

In Assur zal de verduistering 98% geweest zijn.

Midas van Frygië reageerde echter ook snel en Tabal ging weer verloren voor Assur (711).

Na de dood van Šamši-Adad I in 1776 werden diens zoons na enige jaren van hun tronen in Mari en Ekallatum/Assur verdreven door Hammurabi.

Op het toppunt van zijn macht liet Tukulti-Ninurta na een conflict met priesters in Assur zijn eigen stad bouwen, Kar-Tukulti-Ninurta.

Reisvergoedingen werden vaak in twee delen berekend: van Assur naar Hahhum en van Hahhum naar Kaneš of een andere eindbestemming.

Uiteindelijk spanden Elam en Assur samen en kwam er een einde aan een voor deze streken erg lange periode van dynastieke stabiliteit.