Baljuws

Vele baljuws en (vooral) ex-baljuws kregen, in functie van hun verdiensten, een zetel in de grafelijke raad.

De meeste baljuws behoorden tot de kleine landadel.

Het door Cosimo de Medici ingestelde systeem heeft bijzonder goed gewerkt; in de late 18e eeuw beschikte de orde over 23 priorijen, 35 baljuws en meer dan honderd commanderijen "jus patronatus".

In tegenstelling tot het feodaal systeem hadden baljuws geen precieze geografische bindingen (dit zou veranderen na de regering van Filips Augustus).

Op het einde van de 13de eeuw mochten de baljuws van Gent de titel grootbaljuw dragen.

Baljuws zijn complete vrijstaten geworden en veel in de slachtoffer rol duiken zijn de Fransen ook zat (zo blijkt).

Voor het beheer van de goederen in Europa kwamen daar later commandeurs, baljuws en grootpriors bij, die aan het hoofd van de commanderijen, balijen en grootprioraten van de orde stonden.

Later worden baljuws ingeschakeld, die de graaf makkelijker kan controleren.

In Luxemburg kwamen baljuws slechts sporadisch voor.

In de heerlijke baljuwschappen werden de baljuws (politiecommissarissen) direct door de lokale heer aangesteld.

Verscheidene leden van het Nederlandse koninklijk huis en (voormalige) baljuws of voorzitters van de Nederlandse afdeling van de orde verkregen deze graad.