Beenplaatjes in een zin

Arbour zag dit later als een opeenhoping van kleinere beenplaatjes.

Bij Saichnaia lijkt het daar niet op: kleinere, niet vergroeide beenplaatjes zorgden ervoor dat een zekere flexibiliteit bewaard bleef.

In de oogkas zelf is een scleraalring bewaard gebleven waarvan de elf nog aanwezige beenplaatjes een halve cirkel vormen met een buitenste diameter van 41,5 millimeter.

Ook andere krokodillen hebben deze beenplaatjes, zoals de brilkaaiman.

Osteodermen komen ook bij andere hagedissen voor, maar bij de skinken is onder iedere schub een aantal kleine beenplaatjes aanwezig, zodat het geheel veel flexibeler en steviger is.

Over de rugkam loopt een rij beenplaatjes.

Volgens Gomani konden de pseudomorfen kleine beenplaatjes vertegenwoordigen die bijvoorbeeld de buik en ledematen konden beschermen.

Onder de schubben zijn kleine beenplaatjes of osteodermen aanwezig die ter bescherming dienen en de hagedis een enigszins stijf voorkomen geven.

Bij sommige exemplaren bevinden zich aan de bases van de squamosale of quadratojugale hoorns kleine ronde beenplaatjes.

De geslachtsnaam is afgeleid van het Latijn scutellum, "klein schild", een verwijzing naar een pantser bestaande uit vele kleine beenplaatjes.

In de oogkas bevindt zich een scleraalring van ongeveer acht beenplaatjes.

Kleine beenplaatjes bedekken het hele lichaam van de vis.

Op de bovenste oogleden zijn beenplaatjes aanwezig waar de wetenschappelijke soortnaam naar verwijst: palpebrosus komt van palpebra - osus wat vrij vertaald van oogleden voorzien betekent.

Uit onderzoek naar de scleraalringen, ondersteunende beenplaatjes voor de ogen, is gebleken dat Sapeornis een typische dagvogel was, die 's nachts weinig kon zien en dan dus ook niet actief was.

Voordat de beenplaatjes ontdekt werden, nam Martill aan dat de "tanden" en de bijbehorende groeven op de zijkanten de kassen waren van bij elkaar zo'n veertigduizend naaldvormige punten, net als bij planktonetende haaien.

De enigszins stijve tred wordt veroorzaakt door de aanwezigheid van kleine beenplaatjes onder de schubben, die voor bepantsering zorgen maar de hagedis in zijn voortbeweging beperken.

De prefrontalia zijn beenplaatjes in het schedeldak, aan de basis van de snuit gelegen aan weerszijden van de beennaad tussen de voorhoofdsbeenderen.

Wat de huidverbeningen betreft, waren er buikribben aanwezig en op de rug beenplaatjes die een rugpantser vormden.