Beenplateau in een zin

Aan de achterkant vormen twee kammen aan de basis een klein beenplateau.

Aan de binnenzijde van de opgaande tak vormt het hoofdlichaam een breed vlak beenplateau dat in een binnenste en buitenste portie verdeeld wordt door een richel die een uitloper is van de achterste binnenzijde van de tak.

Bij Daspletosaurus loopt die tak zijdelings uit in een breed beenplateau dat tot aan de rand van het bovenste slaapvenster reikt.

Bij de inkeping onder het voorblad van het darmbeen bevindt zich aan de binnenkant een beenplateau.

Bij Edmontosaurus is er wel een beenplateau.

Bij het darmbeen buigt de bovenrand van het voorblad naar buiten om, een smal beenplateau vormend, niet breder dan het voorblad hoog is, dat naar voren verder in bovenaanzicht naar buiten draait zodat het vrijwel versmelt met de buitenwand van het blad.

De richel op het beenplateau en de hoog gelegen V-vormige interdentaalplaten ontbreken.

De richel vormt een beenplateau dat ervoor zorgt dat de tandrij sterk inspringt.

Dit bijna rechthoekig beenplateau, waarvan de groeirichting schuin naar voren loopt, fungeerde bij het levende dier als aanhechting van een structuur uit hoornstof.

Dit heeft meer naar achteren een opvallende horizontale richel, de onderrand van een groot beenplateau dat uitgehold de aanhechting vormt voor de Musculus adductor mandibulae.

Een beenplateau erachter lijkt niet aanwezig en evenmin is er een tredevormig bovenprofiel.

Er bevindt zich een beenplateau tussen de tandrij van de onderkaak en het coronoïde uitsteeksel.

Het achterste twee derden deel van het bovenvlak van het surangulare wordt gevormd door een breed beenplateau.

Het beenplateau dat de symfyse vormt, is matig groot, tussen een vierde en een vijfde van de lengte van de onderkaak beslaand.

Het bovenkaaksbeen heeft een intern verhoogd beenplateau, voor het contact met het ectopterygoïde, dat min of meer horizontaal loopt.

Het neusbeen heeft een beenplateau aan de zijkant, boven de fenestra antorbitalis.

Het onderliggende beenplateau dat gevormd wordt door de neusbeenderen en voorhoofdsbeenderen strekt zich naar achteren en boven uit om de onderkant van de kam uit te maken.

Het raakvlak tussen de praemaxilla en het bovenkaaksbeen is extreem uitgegroeid en vormt een verbreed beenplateau.

Het squamosum heeft aan de buitenste zijkant een sterk ontwikkeld naar beneden afhangend beenplateau dat de achterste bovenhoek van het onderste slaapvenster in zijaanzicht bedekt.

In bovenaanzicht wordt deze indruk nog versterkt doordat de praemaxilla bovenop wat uitgehold zijn, een diep beenplateau onder het neusgat scheppend.