Belijder

Hij gold als een overtuigd belijder van en stelde vaak een interventionistische koers voor.

Alleen haar oudste dochter, koningin Edith (gestorven 1075), was als weduwe van Edward de Belijder, zij het nominaal, nog in het bezit van enige macht.

Circa 195 keert hij, als vurig en hartstochtelijk belijder van de christelijke leer, terug naar Carthago.

In bepaalde streken stond hij toen niet als martelaar, maar als belijder bekend.

Onze 'educatieve' staatsomroep anno 2018 geeft een podium aan een 6e eeuwse belijder van de ideologie die staat voor vrouwenbesnijdenis en dat op onze kosten.

Johan is mennoniet, belijder van de streng protestantse, uit Friesland afkomstige geloofsleer, en zit klem in een liefdesdriehoek.

Hij noemt Donatus een martelaar, hoewel Donatus in oude bronnen wordt beschreven als een bisschop en trouw belijder van het geloof en niet als martelaar.

De belijder 'zal bewaard worden door het geloof tot de zaligheid, welke gereed ligt om geopenbaard te worden in de laatste tijd' (1 Petr. 1:5).

Hij zou door koning Edward de Belijder aangewezen zijn als diens erfgenaam aangezien deze zelf geen kinderen had.

Aan het eind van de regering Eduard de Belijder was een derde van het land in handen van zijn familie.

Ander historisch werk omvat een genealogie van de Engelse koningen (Genealogia regum Anglorum) en biografieën van de heilige Ninianus en van Edward de Belijder (Vita S. Eduardi Confessoris).

Ashot was zoon van Smbat de Belijder en Hripsimè.

De bronnen noemen hem een "belijder", hetgeen betekent dat hij geen martelaar was.

De kerk werd gewijd aan Justinus de Belijder, wiens beenderen als relieken door de aartsbisschop uit Italië mee waren genomen.

Dit is de enige bekende afbeelding van de kerk zoals ze werd gebouwd door Eduard de Belijder en bestond tijdens het leven van Gilbert Crispin.

Door de kerk van de priesterlijke oudgelovigen is aartspriester Avvakoem in 1916 heilig verklaard en wordt hij vereerd als priestermartelaar en belijder van het oude geloof.

Toen Edward de Belijder hoorde dat Edward Ætheling nog leefde, riep hij hem naar Engeland terug om hem tot zijn erfgenaam te benoemen.

Als antwoord hierop viel Siward van Northumbria, graaf onder Eduard de Belijder, met een invasieleger Schotland binnen.

Men kan dus gevoeglijk aannemen dat het hoofdaltaar van de kerk in de katholieke tijd op enig moment aan Paulinus de belijder en de 11.000 maagden was gewijd.

Ten tijde van koning Eduard de Belijder werd de abdij verbouwd in Normandische stijl (1045-1065).