Bergduivel in een zin

Als een deel van de huid van de bergduivel in aanraking komt met water, wordt het opgenomen door de kanaaltjes.

Bij de bergduivel slinkt de bobbel echter niet als het voedselaanbod verminderd, zodat men vermoedt dat het uitsluitend dient ter verdediging.

De bergduivel kan met de poten kleine holletjes graven als er gevaar dreigt.

De bergduivel legt alleen langere afstanden af op zoek naar een partner.

Deze padhagedissen behoren niet tot de agamen maar hebben een vergelijkbare levenswijze, net als de bergduivel eten zij van grote hoeveelheden mieren.

De zomermaanden in Australië zijn de maanden januari en februari en gedurende deze tijd is het in de woestijnen zelfs voor de bergduivel te heet.

Er is waargenomen dat lege nesten van de bergduivel geen eierschalen bevatten, wat doet vermoeden dat de juvenielen hun eierschaal opeten.

Het kleurpatroon van de bergduivel valt weg tegen de kleuren van de rode Australische woestijnen.

Toch heeft de bergduivel weinig natuurlijke vijanden door de hoog ontwikkelde vorm van passieve verdediging bestaande uit de vele stekels.

Veel roofdieren bestuderen een prooi voordat ze deze aanvallen en veel predatoren kiezen ervoor de bergduivel met rust te laten door de stekelige schubben.

De bergduivel neemt geen water op door te drinken, maar gebruikt de huid als watervoorziening.

De bergduivel gebruikt altijd een vaste plaats om de fecaliën af te zetten, wat heel ongebruikelijk is bij de reptielen.

De bergduivel heeft net als alle reptielen een schubbenhuid, die het lichaam beschermt tegen uitdroging.

De bergduivel kan langere tijd zonder voedsel zodat het tijden van schaarste kan overleven.

De groep van hagedissen die zich uiteindelijk tot de moderne bergduivel heeft geëvolueerd heeft zich al 15 miljoen jaar geleden afgesplitst van de andere moderne groepen van agamen.

De poten zijn relatief klein en erg stijf, de bergduivel kan absoluut niet rennen of springen en heeft een trage voortbeweging.

Deze kleine wormachtige diertjes worden ook wel nematoden genoemd en gebruiken de mieren als tussengastheer om zich in de bergduivel te ontwikkelen.

Trivia De bergduivel (Moloch horridus) is een Australische hagedis die naar Moloch is vernoemd.

Als de huid waterdoorlatend zou zijn maakt dat de hagedis kwetsbaar voor droogte en zou de bergduivel het niet lang uithouden in zijn natuurlijke leefomgeving.

De bergduivel kent een hoog ontwikkelde vorm van passieve verdediging door dikke, gekromde en scherpe stekels over het gehele lichaam.