Bezittelijk

Hun als bezittelijk voornaamwoord Hun is ook het bezittelijk voornaamwoord van de derde persoon meervoud: * Dat is hun huis.

Met pen geschreven zou ik deze foutjes nooit maken, in tegenstelling tot de jeugd die de term bezittelijk voornaamwoord niet meer kent.

Op een dag heet het gewoon bezittelijk "onze jongeren".

Alleen als naamval en geslacht door het lidwoord of het bezittelijk voornaamwoord zijn uitgedrukt volstaat de zwakke verbuiging.

Constructies met het bezittelijk voornaamwoord zijn ook vaak mogelijk: Wie z’n boek, de man die z’n boek ik heb gelezen.

De te verwachten vormen einer en eines voor de nominatief mannelijk en onzijdig komen alleen zelfstandig voor: das ist einer (zie ook onder bezittelijk voornaamwoord).

Op de plaats van een bezittelijk voornaamwoord gebruikt het Venloos vaak een lidwoord.

Tevens stond er eerst een bezittelijk voornaamwoord bij afscheid (van der Horst, pp. 147-151).

Traditioneel verstaat men onder de term "bezittelijk voornaamwoord" in het Nederlands zowel bijvoeglijke ("mijn", "uw") als zelfstandige vormen ("de mijne", "het uwe").

Uis is eigenlijk een bezittelijk voornaamwoord, normaal voor "wij" is wai.

Bezittelijk voornaamwoord wel foutloos gehanteerd, kun je zien dat die lessen van Rutte op dat VMBO er toch wel degelijk toe doen.

Jouw ding ook niet, want het is bezittelijk voornaamwoord.

Ik vrees dat Ton het verschil tussen een bezittelijk voornaamwoord en een slibtong / sliptong überhaupt niet begrijpt.

Maar dat me als bezittelijk voornaamwoord is nog wel het ergste!

Tenslotte duidt u het postnataal mens aan met het bezittelijk voornaamwoord 'ons'.

Is als moslim bekend met de begrippen "bezittelijk voornaamwoord" en "lijdend voorwerp".

De nadruk op het bezittelijk voornaamwoord.

Een op consensus gericht bezittelijk voornaamwoord dus.

De constructie met naamwoord en bezittelijk voornaamwoord lijkt dus nooit echt weg geweest.

En dat is precies het geval als een bezittelijk voornaamwoord wordt gebruikt.