Bredius in een zin

Bredius (ook: Klinkhamer Bredius) is een geslacht uit Waarder dat enkele bestuurders voortbracht.

Abraham Bredius verzamelde veel kunst en hing dat op in wat nu het Museum Bredius is, maar ook in het Mauritshuis.

Ook in natuurgebied Soesterveen gebeurde dit met een enthousiaste groep vrijwilligers, terwijl een groep in Woerden op Landgoed Bredius aan de slag ging en een natuurwerkgroep in Den Dolder de heide opschoonde van jonge dennen en berken.

Bredius was er destijds van overtuigd dat hij een werk van Rembrandt had aangekondigd, maar andere kunsthistorici concludeerden later dat het werk gemaakt moest zijn door een navolger, van een soortgelijk schilderij van Rembrandt dat in München hangt.

Het schilderij werd al in 1921 verworven door kunsthistoricus Abraham Bredius, wiens collectie de kern vormt van het huidige museum.

Zo zou Escher in het Paleis een ton aan subsidie kwijtraken, en adviseert de commissie de aanvraag van Museum Bredius, met Hollandse meesters, niet te honoreren.

De volgende morgen vertrekken de gendarmes en Falba met 4 hooggeplaatsten (Burgemeester Van Oudheusden, Bredius, Notaris Schuak en Meulman) naar Utrecht om zich bij generaal Molitor te verantwoorden.

Getroffen werd vooral het Duitse hoofdkwartier in hotel Bosch van Bredius.

Hier ging hij de voormalige praktijk van stadsdokter Jan Pieter Bredius runnen.

Heden en verleden kwamen samen in het Haagse Museum Bredius.

Marisa kreeg een rondleiding van haar zoon Thoma, die beheerder is van Museum Bredius.

Daar verbond Bredius wel een voorwaarde aan: de werken moesten altijd op zaal hangen, altijd in het Mauritshuis.

Bredius schrok toen hij het huis zag.

Daarbij is geen rekening gehouden met andere omwonenden, die zich hebben verenigd in het actiecomité Vrienden van het Bredius zodra zij lucht kregen van dit voornemen.

De terugkeer van de hooligan: Memoires Uit het Roemeens (Întoarcerea huliganului, 2003) vertaald door Ellen Bredius Erg bekend is de Roemeen Manea (1936) hier niet.

Bredius kocht ze als echte Rembrandts, maar het museum beschouwt ze nu als twijfelgevallen.

Bredius zag in verschillende tronies eenvoudigweg de familieleden van de schilder.

Het linkerdeel kwam in 1931 in het bezit van kunstverzamelaar en -kenner Abraham Bredius.

Kunstkenner Abraham Bredius (1855-1946) hield van dat soort werk.

Wat Bredius’ opvolger bij het Mauritshuis, Wilhelm Martin, deed verzuchten dat de moeder van Rembrandt wel een oneindig geduld moet hebben gehad om ‘zoo dikwijls in allerlei houdingen te hebben kunnen poseren’.