Campanien in een zin

Als tyrannosaride fossiel uit het Campanien van Noord-Amerika is hij vermoedelijk of van Daspletosaurus of van Gorgosaurus afkomstig.

Begin jaren tachtig werd het zo de gewoonte om de naam Panoplosaurus voor vrijwel al het nodosauride materiaal van het Campanien - Maastrichtien van Noord-Amerika te gebruiken.

De meeste afgeleide vormen hadden tijdens het Campanien een lengte van tussen de vier en zes meter en een gewicht tot enkele tonnen.

Dit gebeurde voornamelijk op basis van de geologische leeftijd; verreweg de meeste pterosauriërvondsten uit het Campanien betreffen azhdarchiden.

Duncan Everhart in de Kaiparowitsformatie uit het late Campanien, als een vierde soort: Gryposaurus monumentensis.

Het gaat om een tyrannosauroïde uit het vroege Campanien.

In het vroege Campanien was de situatie precies omgekeerd: dromaeosauriden drongen toen Azië binnen terwijl veel andere groepen zich juist naar Amerika uitbreidden.

De Formatie van Vaals (Campanien) stond vroeger bekend als Vaalser Groenzand.

In de groeve zijn lagen uit het onder tot boven Campanien (onderdeel van het krijt tijdperk) ontsloten.

Het komt na/op het Campanien en na het Maastrichtien komt het Danien, het onderste epoch van het Cenozoïsche Paleoceen.

De soort werd in 2007 beschreven door Zhao op grond van verspreid materiaal waaronder wervels en ledematen, gevonden in de Xingezhuangformatie ( Campanien ).

De groep bestaat uit plantenetende vormen levende vanaf het Campanien (84 miljoen jaar geleden) tot het laatste Maastrichtien (65 miljoen jaar geleden).

De basis van het Campanien wordt gedefinieerd door de extinctie van de crinoïde Marsupites testudinarius.

De beenderlaag bevindt zich in de Wapitiformatie die eveneens stamt uit het late Campanien maar enkele honderdduizenden jaren ouder is dan de lagen waarin P. canadensis gevonden is.

De Two Medicine Formation uit het Campanien van Montana kent de kleine Montanazhdarcho minor, met een vleugelspanwijdte van tweeënhalve meter maar heeft ook fragmenten van grote azhdarchiden opgeleverd die een vlucht van acht meter lijken te hebben gehad.

Het aantal geslachten nam gedurende het Campanien explosief toe, waardoor men wel spreekt van de Campanische explosie.

Het is mogelijk dat de dinosauriërs profiteerden van het relatief warme klimaat tijdens het Campanien.

Het is opgegraven in lagen van de Oldmanformatie die stammen uit het midden van het Campanien en ongeveer zevenenzeventig miljoen jaar oud zijn.

Ichthyornis zelf was voorheen alleen bekend van fossielen van lagen uit het Santonien tot het Campanien.

In 1930 hernoemde Oliver Perry Hay Aublysodon mirandus Leidy 1868, gebaseerd op losse tanden uit het late Campanien, tot een Ornithomimus mirandus.