Centrosaurus in een zin

De reden om C. brinkmani bij Centrosaurus onder te brengen was dat deze bij analyses uitviel als de zustersoort van Centrosaurus apertus.

Richard Swann Lull koos in 1933 voor die optie wat tot een Monoclonius (Centrosaurus) apertus en een Monoclonius (Centrosaurus) cutleri leidde.

In 2010 hernoemde Gregory S. Paul de soort tot Centrosaurus lammersi maar vanuit een geheel ander motief: hij vond dat de meeste Centrosaurinae bij Centrosaurus moesten worden ondergebracht.

Bij het achterblad neemt de dikte overdwars geleidelijk naar achteren af zoals bij Centrosaurus en Triceratops in plaats van continu te blijven tot een abrupt rechte beëindiging als bij Styracosaurus.

Hoewel al deze bezwaren formeel gezien niet relevant zijn, wordt in de praktijk steeds de naam Centrosaurus gebruikt, niet Eucentrosaurus.

In 1975 hernoemde Wann Langston jr deze laatste soort per abuis in een Centrosaurus recurvatus; de laatste soortaanduiding was dus een lapsus calami.

In 2005 nam Sereno deze definitie over maar voegde er de volledige soortnamen aan toe: Centrosaurus apertus en Triceratops horridus.

Tegen het eind van de twintigste eeuw werd in het oplevende onderzoek naar de centrosaurinen de relatie tussen Centrosaurus en Monoclonius als steeds problematischer ervaren.

Een microscopische afbeelding van oplichtende microben die hun intrek namen in de botten van een Centrosaurus.

Brown had in 1914 de identiteit van Centrosaurus apertus en Monoclonius crassus verdedigd door te stellen dat de verschillen het gevolg waren van de ouderdom van het individu van het lectotype of de erosie van diens nekschild.

De centrale schubben staan bij Centrosaurus echter verder uit elkaar en zijn ronder en kleiner.

De nieuwe combinatienaam voor de typesoort Centrosaurus brinkmani is hiermee Coronosaurus brinkmani.

Door de enorme beenderlagen is het duidelijk dat Centrosaurus in grote kudden leefde, die bestonden uit jonge, jongvolwassen en oudere dieren.

In 2010 hernoemde Gregory S. Paul Achelousaurus horneri in een Centrosaurus horneri.

Levenswijze Leefgebied Daspletosaurus voedt zich met Centrosaurus In de tijd dat de Oldmanformatie werd afgezet kenmerkte het gebied zich door warme zomers en koele winters.

NMC 8790, het holotype van Monoclonius lowei Tegen het eind van de twintigste eeuw werd in het oplevende onderzoek naar de centrosaurinen de relatie tussen Centrosaurus en Monoclonius als steeds problematischer ervaren.

Postcrania Centrosaurus heeft voor een ceratopide een vrij ranke romp De nek is krachtig maar niet heel robuust.

Sereno sloot zich in 2005 bij de keuze voor Centrosaurus apertus aan.

Dat betekent dat niet goed kan worden vastgesteld bij welke soort zo'n oud exemplaar precies hoort; in casu kan M. crassus identiek zijn aan zowel Centrosaurus apertus als aan Monoclonius nasicornus.

Deze vondsten vallen echter in het niet bij de ontdekking in de tweede helft van die eeuw van uitgebreide beenderlagen van Centrosaurus.