Egalitarisme in een zin

Door een vrijwel nergens anders zover doorgevoerd egalitarisme, dat voortkomt uit het oerhollandse ‘doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg’, is er juist alleen hier een soort alles doordrengende vorm van onzekerheid ontstaan.

In de eerste twee delen van 'De Eeuwige Strijd' laat De Man zich gelden als een tegenstander van cultuurrelativisme en egalitarisme, hij kiest partij voor de visie van genetici, sociobiologen en evolutionaire psychologen.

Allemaal terug te voeren op afgunst, egalitarisme en evangelisme.

Een wereld van compleet egalitarisme is niet mogelijk!

Sommige moslims hebben het vaak over het egalitarisme van de islam, dat binnen het geloof iedereen gelijk zou zijn.

Net als bijvoorbeeld neo-liberalisme, nivelleren, socialisme, egalitarisme, participatiesamenleving etc.

De basis van de nationale identiteit wordt gevormd door taaie antropologische tradities, die volstrekt in strijd kunnen zijn met uitgesproken - of voorgeschreven - idealen als tolerantie en egalitarisme.

Als het gelijkheidsstreven zich manifesteert als egalitarisme of cultuurrelativisme zal het uiteindelijk de ongelijkheid bevorderen.

Daartegenover staat dat Todd wel de netelige vragen weet te vinden en door scherp redeneren de vinger legt op de minder aangename kanten van begrippen die nu juist ònze nationale deugden waren: tolerantie, egalitarisme en streven naar consensus.

Dat komt door een diepgeworteld academisch egalitarisme.

De Derde Weg geeft ook een verkeerde voorstelling van de ware aard van het egalitarisme dat de kern vormde van de traditionele sociaal-democratie.

Tenslotte duwt u alle tegenstand op een hoopje en plakt er het beeld van een Noord-Koreaans ziekelijk egalitarisme op.

Hoewel dergelijke kritiek past in een publiek debat dat egalitarisme hoog in het vaandel heeft en waarin de uitspattingen van de witte man terecht niet langer getolereerd worden, is het vooruitgangsoptimisme dat hieruit spreekt misplaatst.

Onder het mom van egalitarisme zou links de Europese beschaving naar de knoppen helpen en met haar nadruk op individuele rechten verzwakte ze de organische banden van de gemeenschap.

Volgens het egalitarisme zijn de verschillende rollen van man en vrouw niet voor de eeuwigheid bepaald, maar vloeien ze voort uit de zondeval.

Generaties lang beheerste de filosofie van het egalitarisme overheidsland.

Tijdens de Verlichting heerst een gevoel van egalitarisme: iedereen is gelijk aan elkaar, met name in de dood.

Verder staat het gelijkheidsdenken (egalitarisme) er nog altijd hoog genoteerd.

Onder haar abstracte hemel en met haar principes blijkt het egalitarisme niets anders te zijn dan een valse replica van christelijke waarheden.

Enait weigerde dit, hij stelde dat zijn geloof hem verhindert op te staan voor een rechter omdat volgens de islam alle mensen gelijk zijn; Enait noemde deze islamitische regel "sociaal egalitarisme ".