Egters in een zin

Het is nog vroeg in de roman als Frits van Egters zich met de nodige tegenzin begeeft naar een reünie van het Berends Gymnasium, zijn voormalige middelbare school waar hij ‘mislukte’.

De Jong heeft het over Reve en Frits van Egters in het essay ‘De kleine satan’ in zijn nieuwe bundel essays Het visioen aan de binnenbaai.

Die gedachte duikt speciaal op bij passages waarin Van Egters zijn vrienden of zijn vader weer eens aan het sarren is.

Dit vragen aan zijn moeder wat liefde is, is aanzienlijk onschuldiger dan Van Egters zuigende gesar.

Ooit eens heeft hij ironisch een Frits van Egters sprekend ingevoerd, vervolgens ging hij hem in zijn eigen manier van spreken parodiëren, en nu is hij het ook al schrijvend zelf.

Ook in De luiheid uitgesteld gaat het om vermorste vrije tijd door een op zichzelf gerichte, illusieloze adolescent, al is er nog geen sprake van werk dat hij, zoals Frits van Egters, om den brode moet uitvoeren.

Ze begrijpt de vergelijking met J.D. Salingers The catcher in the Rye, er wel aan toevoegend dat Frits van Egters aangenamer gezelschap lijkt te zijn dan Holden Caulfield.

Direct na de oorlog kondigde Frits van Egters de jaren zestig aan, waarin links groot werd.

Met dat kolenhok op zolder komt ineens misschien wel de belangrijkste Amsterdammer van de afgelopen eeuw de kamer binnenlopen: Frits van Egters uit De Avonden.

Bovendien heeft hij haast ongemerkt een oeuvre opgebouwd van lastige, niet altijd even sympathieke en vooral ook nooit eenduidige personages als Frits van Egters in De avonden, Laszlo in De witte waan en Philip Taads in Rituelen.

Door het raam keek Frits van Egters naar de voorbijgangers.

Men reageert zoals Maurits Duivenis in 'De avonden’ op Frits van Egters reageerde: 'Ik weet nooit of je me zit te bedonderen.

Centrale thema's in De avonden zijn de eenzaamheid, angst, verveling, desillusie en het gevoel van schuld en minderwaardigheid, gebrek aan zelfvertrouwen, sociaal isolement en het uit dit alles voortvloeiende cynisme van de protagonist Frits van Egters.

Dit feit wordt herdacht door middel van een gedenkteken waarop staat: '66 Van Egters'.

Geen eenvoudig boek om te verfilmen, vanwege het feit dat veel van de inhoud zich afspeelt in het hoofd van de Frits van Egters.

Hij werd gecast als vader Van Egters.

In het scenario wordt, anders dan in het boek, de onderdrukte homoseksualiteit van Frits van Egters naar voren geschoven.

Na het uitkomen van de film publiceerde Thom Hoffman het boek '23 brieven aan Frits van Egters over het maken van De avonden' (1989).

Wetenswaardigheden * In De Avonden van Gerard Reve spreekt de moeder van de hoofdpersoon Frits van Egters over een echte Middenwegwind * Bertus Lüske werd in 2003 hier vermoord.