Eindklank

Zeer kenmerkend voor het Sittards is verder dat deze eindklank ook voorkomt in woorden waar andere Limburgse dialecten -rs hebben, bijvoorbeeld in woosj ("worst"; vgl. het Roermondse wórs).

Die eindklank is afgesleten, maar de gemuteerde beginconsonant is gebleven.

Deletie dient te worden onderscheiden van elisie ; dit laatste betreft uitsluitend de eindklank van een woord.

In de beide Limburgen en in het Duits verzachtte de eindklank ook naar "ich" en "ach".

In weggelopen is de uitspraak omdat het woord begint met het onafhankelijke woorddeel weg met als eindklank (door verscherping), waardoor de van het volgende woord door assimilatie eveneens stemloos wordt.