Epigram

Dit epigram was de basis voor Louis Becq de Fouquières om in de 19e eeuw de spelregels van tabula te reconstrueren.

In Thrane's embleemschilderingen is het epigram weggelaten of vervangen door een verwijzing naar een bijbelvers.

Reconstructie van het spel dat Zeno speelde volgens het epigram van Agathias.

Meestal echter bedoelt men met distichon de verbinding van een hexameter en een pentameter; dit is het gewone couplet voor de elegie (distichon elegiacum) en wordt ook veel gebruikt voor het epigram.

Nog zo'n voorbeeld is het fijne epigram 32, dat de titel 'vrij naar Catullus' meekreeg: 'Sabidius, ik moet jou / Niet.

Al zijn werken zijn verloren gegaan, behalve diegenen die op het epigram van de beroemde worstelaar Milo van Croton stonden.

Dat de abolla destijds nauwsluitend was, bewijst een epigram van Martialis de abolla Crispini, waarin hij de dieven aanraadt, liever een toga om te slaan.

De conviviis barbaris (“Over een barbaars gastmaal”) is een epigram daterend uit de vierde of vijfde eeuw.

De Olifant: Berceuse oriental - Grave espressivo (Dit epigram is gebaseerd op een Javaanse melodie). : Onze wieg, zegt een Oost-Indische olifant, staat gewoonlijk in ons geboorteland.

Een Grieks epigram dat in Ardea werd gevonden noemt een Veleda aan wier profetische gaven getwijfeld werd.

Geleidelijk had het epigram niet alleen meer zijn oorspronkelijke praktische toepassing, maar werd het ook een literair genre.

Hierin wordt een prent gecombineerd met een motto en een epigram.

In de vroegmoderne Neolatijnse literatuur wordt de term "epigrammata" (epigrammen) gebruikt om een gevarieerde collectie gedichten aan te duiden waarvan niet alle individuele gedichten aan de enge definitie van epigram of "puntdicht" hoeven te voldoen.

In een oud Romeins epigram uit de eerste eeuw na Christus wordt het gebaar aangehaald : Met de groei van het Romeinse rijk verspreidde het gebaar zich over de culturen.

In Goltzius' werk Iulius Caesar sive Historiae Imperatorum Caesarumque Romanorum (1563) schreef Reyvaert twee Latijnse verzen en Jan Geldrius, schoolmeester in de Latijnse sprake, een epigram 'ad Romam'.