Euoplocephalus in een zin

Als zodanig heeft het vaak aan de basis gelegen van illustraties van de romp van Euoplocephalus.

Daarom is het geslacht in 1910 hernoemd tot Euoplocephalus, wat zoiets als "welgewapend hoofd" betekent.

Deze toewijzingen beroven Euoplocephalus van een belangrijk deel van het in 2013 nog toegewezen materiaal.

Een ander fabeltje is vermoedelijk de suggestie van Coombs dat hij bij exemplaren van Euoplocephalus verbeende oogleden had aangetroffen.

In 1978 maakte Coombs er een Euoplocephalus giganteus van maar dat kreeg geen navolging.

Op het eind van de eeuw wees men die vondsten allemaal aan Euoplocephalus toe, die zo als een van de best gekende dinosauriërs beschouwd werd.

Oudere diagnoses van Euoplocephalus zijn door de nieuwe inzichten achterhaald geworden.

De onderzoekers gebruikten CT-scanning, 3D-reconstructie en computers om te simuleren hoe lucht zich door de neuspassages van twee verschillende ankylosaurussoorten – de Panoplosaurus en de grotere Euoplocephalus – voortbewoog.

In de Euoplocephalus was deze zelfs bijna twee keer zo lang als het hoofd, maar was ook de snuit zelf opgerold (zie afbeelding hiernaast).

Bij deze afbeelding zijn de poten te lang en is de rug te gekromd Euoplocephalus is een middelgrote ankylosauride met een lengte van vijf tot zes meter en een gewicht van ruim twee ton.

De zijdelingse werveluitsteeksels op de derde sacrale wervel steken iets naar voren en beneden, zodat de voorliggende gaten tussen de wervelribben in het sacrum trapeziumvormig zijn in plaats van ovaal als bij Euoplocephalus.

Een alternatieve studie van David Weishampel uit 2004 gaf echter toch Ankylosaurus en Euoplocephalus als zustertaxa.

Euoplocephalus onderscheidt zich van Ankylosaurus magniventris in het bezit van voorwaarts gerichte neusgaten en door het ontbreken van een doorlopende kiel tussen de hoorn op het squamosum en de supraorbitalia.

Euoplocephalus was een meer afgeleide soort, was dus hoger in de stamboom geplaatst.

In 2003 was Matthew Vickaryous het met hem eens en herbeschreef als eerste de schedel van Anodontosaurus waarbij hij alle verschillen met Euoplocephalus tutus toeschreef aan beschadigingen.

Van Euoplocephalus zijn geen eieren, nesten, broedkolonies of seksuele dimorfie bekend.

Alle vertandingen hebben zulke versmallingen die een typisch kenmerk vormen van Euoplocephalus en zijn Noord-Amerikaanse verwanten uit het Campanien.

Arbour stelde in 2013 een nieuwe lijst kenmerken op waarin Euoplocephalus zich van verwante soorten onderscheidt.

Euoplocephalus mist vergeleken met Anodontosaurus lambei en Scolosaurus cutleri ronde vastgegroeide huidverbeningen aan de bases van de hoorns op het squamosum en het quadratojugale.

In 1915 hernoemde Edwin Hennig de ankylosauride Euoplocephalus tutus in een Palaeoscincus tutus.