Ficties in een zin

Personages lijken op personages uit boeken en daarbij doet zich een paradox voor: hoe individueler een personage is uitgewerkt, op hoe meer ficties het is geënt, zodat het meer lijkt op andere personages die gerelateerde ficties verpersoonlijken.

De term bloedbroeder is populair gemaakt in allerlei ficties over de oorspronkelijke bewoners van Noord-Amerika.

In zijn Praeparatio evangelica (xii, 31), last Eusebius een passage in over het gebruik van ficties (pseudos) als een "medicijn", die "gerechtvaardigd en passend" kan zijn.

Lange tijd werd aangenomen dat rechtspersonen geen misdrijven kunnen plegen en aldus niet kunnen worden vervolgd en strafrechtelijk veroordeeld aangezien rechtspersonen wettelijke ficties zijn en geen mensen van vlees en bloed.

Om hem te raken, is het nodig dat - verweven in het geheel van ficties - iemand naar voren treedt, die zich opoffert, die zoals Parsifal duizenden gevaren overwint om de Heilige Graal te veroveren: de kelk gevuld van het bloed van een God".

Maar dan wel als populistische vrijbrief voor het presenteren van ficties en leugens als geloofszekerheid.

Experts van onderzoeks- en adviesbureau Gartner hebben feiten en ficties gescheiden.

Hiermee was de samenleving verworden tot een onoverzichtelijk va-et-vient van mythes, ficties, ideologieën, discoursen en wat er al niet meer aan tijdelijkheden te bedenken was.

Aan Patrick Brouns daarom het advies om feiten, ficties én emoties heel goed te onderscheiden.

Kom dus nu niet aan met verhalen over onze ficties omtrent keuzevrijheid.

Wat zegt de gulzigheid waarmee we platte, seks en geweld verheerlijkende ficties creëren, consumeren en nabootsen over ons?

De zin ‘Zelfkennis is moeilijk, misschien onmogelijk, zonder de ficties van anderen te bestuderen’ (Arnon Grunberg, in De Groene Amsterdammer van 7 mei) is dermate pregnant geformuleerd dat die zich leent om als aforisme boven je bed te hangen.

Ik ontken de waarde van feiten niet, maar probeer te laten zien dat we feiten niet kunnen kennen zonder ficties, omdat we verhalen nodig hebben om fenomenen die we waarnemen te duiden en te begrijpen.

Beyond Paradise? een van de grootste ficties van onze : die van het toerisme.

De hoop van beiden, een nieuwe start te maken en zich met steeds nieuwe ficties uit de gevangenschap van hun gegeven "scène" te kunnen bevrijden, gaat niet in vervulling.

Staten zijn in de postmoderne visie abstracties van menselijke belangen (of zelfs ficties ) die geen objectief bestaan leiden.