Golffunctie

Het doel van de Hartree-Fock-methode is dus om een zo eenvoudig mogelijke antisymmetrische, variationeel geoptimaliseerde golffunctie te bekomen, die een benadering voor de echte golffunctie vormt.

Sleutel tot zijn interpretatie van golffunctie : "het kwadraat ( amplitude ) van de golffunctie in een gegeven punt stelt de waarschijnlijkheid voor om het deeltje op dat punt op dat moment aan te treffen".

Als de superpositie een golffunctie is, kan decoherentie verschijnselen als het ineenstorten van de golffunctie verklaren, maar daarover is nog debat.

Bosonen hebben een golffunctie die 'even' is (symmetrisch in plaats en tijd); fermionen hebben een golffunctie die 'oneven' is (anti-symmetrisch in plaats en tijd).

De golffunctie van zo'n deeltje kan op (relatief) grote afstand benaderd worden door een bolsymmetrische golf van de vorm Het reële deel van de golffunctie : zoals in de figuur hiernaast weergegeven.

De vorm van de golffunctie is verschillend voor de aanduiding s, p, d enz. Door het uitsluitingsprincipe van Pauli kunnen geen elektronen naast elkaar bestaan met exact dezelfde golffunctie.

De ineenstorting van de golffunctie is een van de meest intrigerende fenomenen die door de Quantum Mechanica wordt bestudeerd. Zelfs Einstein begreep het niet.

De toeschouwer liet de golffunctie instorten, alleen al door het toeschouwen.

Als de golffunctie minder dan reëel is, maar meer dan alleen maar informatie, dan wordt het de existentiële interpretatie genoemd.

Als het deeltje door de spleten beweegt, lijkt zijn gedrag beschreven te worden door een niet-gelokaliseerde golffunctie die door beide spleten tegelijkertijd reist.

De combinatie geeft een beeld van golffunctie (rechts).

Deze functie noemt men dan de golffunctie.

Door dit in te vullen bij (1) vinden we dat deze golffunctie voldoet.

Een aanhanger van zo'n realistische interpretatie kan bijvoorbeeld aan een elektron denken als aan een rondvliegende golffunctie of golfpakket (merk op dat er ook andere vormen van realistische interpretatie mogelijk zijn).

En ook deze meting zorgt voor een ineenstorting van de golffunctie.

Er is dus helemaal geen sprake van "ineenstorting" van de golffunctie op het moment van meting.

Op een later tijdstip zal dit deeltje uitgespreid zijn en een uitgesmeerde golffunctie hebben.

Postulaat 3: Er is geen objectieve beschrijving van een systeem mogelijk, maar wel een inschatting van kansen op het aantreffen van eigenschappen van een systeem S door een waarnemer A, te beschrijven door middel van een kwantummechanische golffunctie.

Zoals eerder genoemd worden bij het opstellen van de golffunctie de afzonderlijke atoomorbitalen beschouwd als orthonormaal.

Zo’n toestand wordt meestal beschreven als een golffunctie die ineenstort bij een meting.