Gruwde

Bronvermeldingen moeten er soms aan geloven – wie al gruwde van die ikkerigheid van de biograaf in bovenstaand wolvencitaat, moet weten: Van Hengel doet ook niet aan voet- of eindnoten.

Hij gruwde van dat woord.

Ze gruwde, schreef ze later aan haar uitgever H.J.W. Becht, van onderdanige vrouwen in romans.

Zelf gruwde ze ervan om oud genoemd te worden.

Drees gruwde van de machtsgreep van Nieuw Links, een beweging van jongeren binnen de partij, die in zijn ogen stond voor alles waar hij niets van moest hebben: polarisatie, en politiek met een hoge mate van effectbejag.

Hij gruwde van het idee, dat de Nederlandse bevolking ooit wellicht volledig mokkakleurig zou worden.

Hij gruwde van het idee van samenwerking met de PVV en zocht hulp bij onder meer staatsrechtdeskundigen: zouden die hem kunnen helpen bij het vinden van argumenten om het níet te doen?

Sterker nog: Niek de Boer gruwde juist van de wijken met onduidelijke structuren waar niet-bewoners steevast verdwalen.

Het Congres wilde een agentschap in het leven roepen om de Reconstructie aan te pakken, een denkbeeld waar Johnson van gruwde.

Ik gruwde bij de gedachte aan het bedrag dat ze me zouden vragen en bedankte vriendelijk.

Men gruwde van 'planning & control', laat staan van 'Iso-certificering van werkprocessen'.

Wel gruwde hij van de steun die Amerika aan de nieuwe joodse staat Israël verleende en maakte hij zich zorgen over de oprukkende dominantie van de westerse cultuur – hij vroeg zich af of hij zijn eer als moslim in de Verenigde Staten kon bewaren.

Een paar conclusies van een tussenbalans waar ik van gruwde, van gruwel.

Europa gruwde en sprak er schande van.

De ondernemende VVD'er, zo ongeveer de belichaming van het particulier initiatief, zag op het Binnenhof alleen maar ex-ambtenaren en ex-onderwijzers rondlopen en gruwde van de parlementaire mores die mannen van de daad zoals hij op de vlucht deden slaan.

Eigenlijk had hij toen meteen moeten teruggaan naar Zuid-Afrika, maar, net als ik na Eritrea, gruwde hij van het etiket ‘mislukt’.

Hij gruwde van de continentale ’koffiecultuur’ en rilde bij de gedachte dat de Britten ooit, zoals Fransen en Italianen, ’un petit noir’ of cappuccino zouden drinken op een terrasje in de buitenlucht.

Nu zit je zelf met een kunstgebit, daar ontkom je niet aan (lachend), maar als jonge meid gruwde ik ervan.

Luthers hart gruwde ervan als hij hoorde wat door Tetzel allemaal aan de mensen werd verteld.

Het Engelse parlement gruwde echter van het brutale, openbare optreden van de ambitieuze prins.