Hepburns

In de jaren zestig - met de vrouwenemancipatie op haar hoogtepunt - rees Hepburns ster hoger dan ze ooit had durven dromen.

Overigens is het niet zo dat Nixon Audrey Hepburns zangpartijen allemaal opnieuw heeft ingezongen.

Maar Hepburns voorstel wordt begin augustus 1832 verworpen.

In zijn hoofdstuk over Hepburns Hollandse jaren (1929-1947) suggereerde Paris dat de kleine Audrey wel aan de goede kant stond.

Jongetjes hangen meteen aan Hepburns arm.

Maar een van Hepburns zonen vond dat zijn moeder te verleidelijk op de postzegel stond en wist de verspreiding te verhinderen.

Desalniettemin had hij geen andere keuze dan met Hepburns vakbond te onderhandelen, want hij zat in financiële moeilijkheden door zijn project om een haven in Seaham te bouwen.

Tijdens het opnemen van een scène raakte Nissa van streek van een onverwachtse beweging van Hepburns rok, en haalde naar haar uit.

De censuur klaagde enkel over enkele politieke verwijzingen en over een scène waarin Hepburns jurk wordt verscheurd.

Hepburns moeite om in de film te verschijnen werd beloond: ze genoot unanieme lof van de pers voor haar vertolking van Linda Seton.

Het gaat over zowel Hepburns professionele als haar persoonlijke leven.