Herodotos in een zin

Dus, bijvoorbeeld, het idee dat Herodotos een historicus was, verwijst naar Herodotos en naar het feit dat hij een historicus was.

Griekse auteurs als Herodotos van Halikarnassos schreven over de nomadische volken, die uiteindelijk doordrongen tot ver in Hongarije.

Herodotos plaatste het labyrint ook op dezelfde hoogte als de piramiden en volgens hem waren er ongeveer drieduizend kamers in het complex.

Volgens Herodotos beweerden de Cretoners later dat Dorieus hen helemaal niet had bijgestaan.

Zo vertelde Herodotos: Tijdens een zeeoorlog werd de Griek Scyllias op een schip gevangengezet door de Perzische koning Xerxes I. Toen Scyllias vernam dat Xerxes een Griekse vloot ging aanvallen, kon hij een mes buitmaken en overboord springen.

De gedoemde heersers in Herodotos steken vroeg of laat allemaal een rivier of een zeestraat over.

De Samische heerser besluit zijn ring (“een werkstuk van de edelsmid Theodoros, de zoon van Telekles uit Samos”, preciseert Herodotos) in zee te gooien maar krijgt het voorwerp via een vis terug.

Herodotos beschikte dus over een goede zegsman maar zijn tolk of hijzelf hebben iets niet begrepen.

De vragen zijn oeroud – Herodotos vermeldt al een experiment waarbij een koning kinderen op laat sluiten om te zien welke taal ze ‘van nature’ zouden gaan spreken – maar het antwoord is ons altijd ontglipt.

Als dit klopt, is het groot nieuws en zullen historici anders moeten gaan denken over Darius’ rijk en zullen classici hun beeld van Herodotos moeten herijken.

Althans, zo vertelt Herodotos het en één ding staat vast: zijn verslag is ongeloofwaardig.

Herodotos vertelt over de vrouwen van Salamis die kookten op het hout van de schepen van de Perzen.

Het overwegend Nederlandse kiespubliek liet een duidelijke voorkeur blijken voor Herodotos' 'Historiën', Johan Huizinga's 'Herfsttij der middeleeuwen' en 'Utopia' van Thomas More, met Willem Elsschots 'Kaas' op een verdienstelijke vierde plaats.

In dezelfde periode doctoreerde hij aan de K.U.Leuven in de Oude Geschiedenis over de Griekse geschiedschrijver Herodotos.

De hoofdpersoon, een Engelse patient die uiteindelijk geen Engelsman blijkt te zijn, bezit een Herodotos-editie die hem op al zijn woestijnreizen vergezelt.

Verhalend proza uit die periode kennen we alleen van geschiedschrijvers als Herodotos en Xenofon.

Zo treffen we naast Herodotos, Xenophon en Demosthenes ook de dichters Homeros, Sappho en Euripides aan.

In de tijd dat Herodotos zijn boek schreef, ontketenden de sofisten in Griekenland de retorische revolutie die een onschatbare invloed heeft gehad op al het Europese onderwijs dat na hen kwam.

Immers, alleen Herodotos beweert dat Cyrus Lydië veroverde vóór Babylon.

Dit kan echter een onderdeel zijn van de romantisering van de Pisistratiden: het is veelzeggend dat Herodotos (7.6), die veel van Hipparchos literaire activiteiten wist, hier niets over vermeldt.