Herodotus in een zin

Of Herodotus bevredigde zijn lezers door ze een hapklaar verhaaltje toe te werpen dat hout sneed of Herodotus, als de rationele persoon die hij was, erkende alleen wat in die tijd bekend was, zonder daarbij partij te kiezen.

Algemeen wordt aangenomen dat Herodotus zijn levenswerk schreef tussen 450 en 420 voor Chr. en daarmee de grondslag legde van de klassieke geschiedschrijving (cf. de eerste zin: Dit is het verslag van het onderzoek van Herodotus van Halicarnassus / ).

Herodotus Herodotus beschrijft de Onsterfelijken als de meest gevreesde legereenheid van het Perzische leger, bestaande uit precies 10.000 zwaar bewapende manschappen.

Afbeelding van Lycurgus bij het Amerikaanse Huis van AfgevaardigdenVolgens Herodotus reisde Lycurgus kort hierna naar Sparta, waar zijn neef Leoobootès toen koning was.

De beroemde Griekse geschiedschrijver Herodotus, op zijn beurt, vertelde over een Fontein van de Eeuwige Jeugd.

Herodotus plaatst de Feniciërs in het begin van zijn werk.

Herodotus legde ook uit waarom het kanaal er uiteindelijk niet kwam: Necos stopte na het raadplegen van een orakel – dat hem vertelde dat hij werk aan het doen was ‘voor de barbaar die na hem zou komen’.

Asioi, Asiani en Pasianoi kunnen benamingen voor hetzelfde volk zijn als de Issedonen van Herodotus en de Wusun uit de Chinese bronnen.

De eerste 330 vond Herodotus niet vermeldenswaard, met uitzondering van Nitokris en Moiris.

De Lydiërs waren volgens Herodotus ook de uitvinders van dobbelstenen, bikkels en balspelen: oorspronkelijk bedacht om de ellende van achttien jaar hongersnood te verlichten, door om de andere dag te eten en te spelen.

Herodotus beschreef hoe in Babylon 500 jaar voor het begin van onze jaartelling huwbare vrouwen werden verkocht aan de hoogstbiedende man.

Herodotus beschrijft de Budini als een talrijk volk, allen rossig met blauwe ogen en met een nomadische levensstijl.

Herodotus beschrijft Gelonos als groot en volledig uit hout gebouwd, met een eveneens houten omwallng.

Herodotus deed verslag van deze Perzische expeditie.

Herodotus, Euripides en Stesichorus zijn de drie schrijvers, die verkondigden dat (de ware) Helena nooit naar Troje werd meegenomen.

Herodotus heeft wel veel geput uit de werken van deze schrijvers.

Herodotus, II 163. In de slag bij Momemphis werd Apriës' huurlingenleger verslagen.

Herodotus maakt melding van dit wapenfeit.

Herodotus meende dat de versie van de Egyptenaren de waarheid was: Helena was nooit in Troje, maar verbleef tijdens de Trojaanse Oorlog aan het hof van de Egyptische farao Proteus.

Herodotus noemt voor de betreffende periode Amestris als koningin van Perzië.