Honende in een zin

Het was de veelzijdige en ‘principieel alcoholist’ Erich Wichman die met zijn honende persiflages op de verburgerlijkte marxisten, cynische kwatrijnen en illustraties zijn stempel wist te drukken op het tijdschrift.

Uitsluiting is voor sommigen zo normaal, dat een poging tot het tegenovergestelde honende scherts oproept.

Vandaar hun smalende en honende reacties op onze Tjer vanuit de 2e slaapkamer en hun gelijkgeschakelde MSM.

De nieuwe bonentellende roerganger werd bij een PR-evenement voor de nieuwe Golf door een reporter uitgedaagd opnieuw wat honende opmerkingen over Tesla te maken.

En zijn voorstel voor een ‘Nationaal Actieplan’ voor de vluchtelingencrisis, enkele weken geleden, oogstte louter honende reacties in Den Haag.

Het in 1979 verschenen boek van Rogier, De Geschiedschrijver des Rijks, is de meest honende representant van die stroming.

Waar hij ze samenbrengt overheersen zijn afhoudendheid en haar honende bitterheid.

Inmiddels moet het ook de honende voorstanders van de kaart duidelijk zijn dat er slechts één doelstelling is van de chipkaart: geld.

Johnson deed honende opmerkingen in de Britse tabloi Boris Johnson, diplomaat van de scherts Een briljante aanstelling of een beschamende?

Tetteroo bouwt de roman op uit korte scènes vol honende zinnen, die de lezer aanspreken op zijn gevoel voor baldadigheid en smeulende weerzin tegen de slonzigheid die iedereen in de Amsterdamse binnenstad (waar Bozoc zich afspeelt) kan waarnemen.

Thomas, die niet kan geloven wat hij heeft gehoord, steekt een honende wijsvinger in de lucht.

Dan ga je opeens een ander verhaal vermoeden achter honende Foudraine-zinnetjes als: 'Ik heb een vader gekend die mij letterlijk wilde vermoorden, omdat ik “zijn kinderen van hem afgenomen had”.

Met zijn hautaine lachje, zijn honende vragen en zijn opgetrokken wenkbrauwen laat hij weten dat hij heus niks gelooft van wat de geïnterviewde allemaal zegt.

Ook de kijkers pikten het niet: op sociale media regende het honende opmerkingen.

In plaats van zich door het ernstige vertoog van Pruijt te laten imponeren had de jonge Jager hen “op honende wijze bejegend, alle gezag vergetend, zeggende de zeer lage en veragtelijke uitdrukking: Ik schijt wat in den Burgemeester”.

Toen de huidige locatie in beeld kwam leidde dat tot honende geluiden bij de studenten, immers niemand zou "zo ver buiten de stad" willen wonen.