Ichthyornis in een zin

Bij Ichthyornis zijn deze postzygapophyses echter bijzonder zwak ontwikkeld en niet meer dan een paar articulatievlakken op het achtereind van de wervel waar nu de onderkanten van de prezygapophyses op rusten.

Daarnaast waren er drie lokale autapomorfieën, dus eigenschappen die weliswaar niet uniek zijn maar die Ichthyornis gezien zijn positie in de stamboom vermoedelijk toch nieuw had ontwikkeld.

Hesperornis vertoonde veel overeenkomsten met een duiker, terwijl Ichthyornis vrij gelijkaardig was aan een meeuw of stormvogel.

Het bot is opmerkelijk omdat het aan een nog onvolgroeid jongvolwassen dier moet hebben toebehoord, het enige dat van Ichthyornis bekend is, maar wel al de omvang had van sommige volwassen exemplaren.

Hoewel dat functionele kleuren zijn voor een zeevogel, is er verder geen enkele aanwijzing over de echte tinten van Ichthyornis.

Ichthyornis is dan de meest basale bekende ichthyorniet.

Ná Marsh bepaalden onderzoekers maar één onderscheidend kenmerk van Ichthyornis: de combinatie van een naar boven gerichte deltopectorale kam van het opperarmbeen met een zwak ontwikkelde crista bicipitalis.

Ichthyornis had een groot borstbeen, de plaats waar de vleugelspieren bij vogels aangehecht zijn, wat aangeeft dat het een goede vlieger was.

Ichthyornis zelf was voorheen alleen bekend van fossielen van lagen uit het Santonien tot het Campanien.

Enkele jaren geleden werd in Limburg een fossiel gevonden van een aan Ichthyornis verwante vogel, dat nu tentoongesteld is in het natuurhistorisch museum te Maastricht.

Het fossiel van Ichthyornis stond al klaar in een krat om verzonden te worden toen Mudge een aanbod kreeg van professor Othniel Charles Marsh om zulke vondsten gratis te beschrijven met erkenning van Mudge als ontdekker.

Histologisch onderzoek naar de botstructuur heeft uitgewezen dat Ichthyornis snel groeide en net als moderne vogels binnen één jaar zijn maximale lichaamsomvang bereikte.

Ook laag vliegende zeevogels als Ichthyornis en pterosauriërs als Pteranodon en Nyctosaurus werden wellicht door Platecarpus gegrepen.