Immanent

De A4-protestvorm is intelligent (je kunt niet vervolgd worden voor het zeggen van niets) en immanent; hij maakt gebruikt van de zwakte van de sterke staat.

Het verschil met Plato is dus dat deze 'vorm' niet meer een los bestaan leidt, niet meer transcendent is, maar uitsluitend 'in' de voorwerpen is, immanent is.

God is feitelijk immanent aan de natuur en monistisch: het natuurlijke en goddelijke staan onlosmakelijk in verbinding met elkaar.

Is Hij volledig aanwezig in onze wereld (immanent), of overstijgt Hij onze wereld volledig (transcendent)?

Dit besef resulteerde in een dualistisch denken: de beginselen van kwaad en goed werden onderscheiden, God werd minder immanent en meer transcendent.

Het is het product van het onderscheid immanent/transcendent in de vorm van een terugkeer van het transcendente (iets dat wij niet zijn) in het immanente (de ervaring in ons).

Hij is niet transcendent, maar immanent aan gebeurtenissen: ``Inderdaad, men moet nominalist zijn: de macht is geen instelling en evenmin een structuur, noch een bepaald vermogen (.

Adam kan niet zonder Eva's liefdevolle acceptatie van de matrix om zowel transcendent als immanent te worden, als God.

Immanent is de vakterm: hij is erin, hij staat er niet boven, hij staat er niet buiten, maar is erin geweven.

In het eerste geval spreekt Husserl van immanent, en in het tweede geval van transcendent bewustzijn.

Net als de shaivieten, geloven de vaishnavieten dat er slechts één God is, die gelijktijdig de hele schepping doordringt (immanent is) en die schepping overstijgt (transcendent is).

Dit werd entelechie genoemd, dus een telecheia, doelgerichte kracht, die immanent, en, was in het organisme.

Relatie met onze wereld In de beschouwing van de Oude Egyptenaren waren netjeru wel immanent, maar bevonden zich tegelijk in een andere tijdsdimensie.

Binnen een theologische context zijn Immanentie en immanent termen die gesteld worden tegenover transcendentie en transcendent, om uit te drukken hoe de aanwezigheid van de - bijvoorbeeld christelijke - godheid in de wereld gezien wordt.

Dat onveranderlijke Zijn is echter niet transcendent, zoals later bij Plato, maar immanent, aanwezig in deze werkelijkheid en daarmee zelfs samenvallend.

Net als de shaivieten, geloven de vaishnavieten dat er slechts één God is, die gelijktijdig de hele schepping doordringt ( immanent is) en die schepping overstijgt ( transcendent is).