Judt in een zin

Carel Peeters' Literaire Kroniek Tony Judt en de banaliteit van het goede De essays van historicus en politiek commentator Tony Judt zijn gebundeld.

In 1996 publiceerde de Britse historicus Tony Judt zijn hartenkreet over Europa.

Aanvankelijk dacht hij dat Tony Judt zo iemand was die over links en rechts wel iets te klagen zou hebben en bij wie het antwoord wel in het midden zou liggen.

Dus of Judt vergist zich ergens - dat kan natuurlijk - of Schmidt heeft de uitspraak later van Chroesjtsjov overgenomen.

Judt overleed op 6 augustus 2010 in New York.

Judt werd geboren in 1948 in Londen (Engeland) als kind van seculiere joodse ouders.

Erkenning van de Holocaust, schrijft de historicus Tony Judt in het boek Na de oorlog, was het beste entreebewijs voor de Europese Unie.

Judt draagt ongewild daaraan zijn steentje bij als hij zegt dat onze taak bestaat in het opnieuw bedenken van de overheid: "re-thinking government".

Judt in oktober 2009, tijdens een lezing in New York Als de sociaal-democratie een toekomst heeft, dan is het als ‘a social democracy of fear’.

Judt laat ook goed zien dat het gaat om een morele crisis: het wegvallen van het algemeen belang als hoger doel.

Voor historicus Tony Judt was het wat de trein zo’n geweldige aantrekkingskracht gaf.

Vorig jaar won Judt de Orwell Prize, die jaarlijks wordt toegekend voor journalistiek die het best George Orwells doel heeft bereikt om 'politieke verslaggeving tot een kunst te maken'.

Werd de PvdA hiermee niet een karikatuur van zichzelf, zoals ook Tony Judt (God hebbe zijn ziel) in die bijbel van samsomiaans socialisme, zichzelf had verloren in nostalgie?

Als het bedtijd is en hij van zijn rolstoel naar zijn ledikant is gemanoeuvreerd en rechtop gezet, en zijn bril is afgedaan, is Judt alleen met zijn gedachten.

Dat geldt voor Baldwin, maar zeker ook voor Judt.

Hoe vreemd dat historisch bewustzijn werkt laat Judt zien in twee essays over Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk.

Je kunt hooguit zeggen dat het betoog van Judt wat vriendelijker is, minder stigmatiserend.

Ook de Britse historicus Tony Judt haalt het politieke en culturele klimaat erbij wanneer het om 'identiteit' gaat.

Opeens, zegt Robert Boyers, redacteur van het driemaandelijkse blad Salmagundi en kenner van de liberaal intellectuele scene, was Judt een belangrijke stem in het debat over het Midden-Oosten.

Voor Judt is dat evident.