Kankkunen in een zin

Ken ze verder niet maar als ze onze oostgrenzen net zo beestachtig gaan bewaken als Vatanen, Kankkunen en Hakkinen hun rondjes reden, dikke prima.

De eerste seizoenshelft verliep wisselvallig, maar in Argentinië wist Kankkunen na vijf jaar te hebben droog gestaan weer te winnen.

De tweede seizoenshelft verliep minder succesvol en een gebrek aan behaalde punten deed hem uiteindelijk de das om, waardoor hij wederom achter Sainz en teamgenoot Kankkunen als derde zou eindigen in de titelstrijd.

Hij zou halverwege het seizoen vervangen worden door Kankkunen.

Kankkunen eindigde gedurende het seizoen geregeld op het podium, maar een overwinning bleef uit, terwijl ze bij de constructeurs ook teleurstellend als vierde eindigden.

Later in het seizoen kwam er nog een tweede overwinning voor Kankkunen, ditmaal tijdens zijn thuisrally in Finland, waar hij inmiddels op 40-jarige leeftijd gepast zijn laatste WK-rally overwinning uit zijn carrière zou vieren.

Ondanks de zes overwinningen van teamgenoot Auriol, eindigde Kankkunen vóór hem op een tweede plaats, terwijl het duo Lancia zijn laatste wereldtitel bracht.

Voor Kankkunen was het inmiddels te laat om voor de rijderstitel te gaan, waardoor hij de rol kreeg weggelegd als steunpilaar voor de titelkansen van Sainz.

Lancia Martini zette een paar Delta HF’s in voor onder andere Juha Kankkunen, Miki Biasion, Markku Alen en Mikael Ericsson.

Een groot deel van de problemen leken gedurende het seizoen 1989 opgelost te zijn, maar op beslissende momenten deed het Kankkunen kostbare kampioenschapspunten kosten.

Het resterende seizoen werd uiteindelijk een machtsstrijd tussen Peugeot en Lancia, met rijders Juha Kankkunen en Markku Alén.

Juha Kankkunen en Hannu Mikkola lagen beide op koers om te winnen, maar lieten zich hierdoor in de slotfase verrassen met ongelukken als gevolg.

Terwijl Juha Kankkunen met motorproblemen moest opgeven, eindigde Kenneth Eriksson er als zesde mee.

Alhoewel Opel enige tijd dicht bij een overwinning zaten, waren het Juha Kankkunen en Björn Waldegård die Toyota een top twee resultaat bezorgde.

Desalniettemin besloot Kankkunen zijn opmars op die slotdag niet te staken en schreef met het winnen van de laatste proef zijn eerste WK-rally zege op zijn naam in vijf jaar tijd.

Dit deed Kankkunen de beslissing maken om voor het seizoen 1990 wederom te tekenen bij Lancia.

Met zijn vierde titel evenaarde hij het record van landgenoot Juha Kankkunen, die het echter niet in een reeks wist te volbrengen.

Peugeot mocht niet onder protest verder rijden (Kankkunen lag op dat moment aan de leiding) en werden direct uitgesloten.

Rådströms teamgenoot Carlos Sainz verstevigde zijn leiderspositie in het kampioenschap door als tweede te eindigen, met Juha Kankkunen daarachter op plaats drie.

Terwijl Vatanen herkozen werd, ontving Kankkunen niet genoeg stemmen om plaats te nemen in het parlement.