Kelkbladen

De kelkbladen en kroonbladen zijn lang elliptisch, de kelkbladen lichtgroen, de kroonbladen groenwit met roze.

De witgerande kelkbladen liggen tegen de doosvrucht aan, waarvan de twee buitenste kelkbladen spits of toegespitst zijn.

Drie bladeren, drie kelkbladen, drie kroonbladen, en een driedelig vruchtbeginsel.

De kelkbladen hebben spitse haren.

De kelkbladen vallen, zoals gebruikelijk in de papaverfamilie, af bij het begin van de bloei.

De kelkbladen zijn korter dan of even lang als de kelkbuis.

De kelkbladen zijn spits, en 1/3 van de buisvormige, vergroeide kroonbladen.

De kleuren zijn vrij variabel, van bijna wit tot donkerroze voor de lip en purper, donkerrood of zelfs bruin voor de kelkbladen.

De lange kelkbladen krullen omhoog.

De laterale kelkbladen vormen een halfopen buis.

De stompe kelkbladen zijn minder dan twee maal zo lang als breed en hebben een gaafrandige top.

De vijf kelkbladen zijn toegespitst.

De vijf, stompe kelkbladen staan vrij en hebben soms een korte spits.

Ook zijn de kelkbladen smaller en de klierharen in de bloeiwijze korter.

Wanneer de plant is uitgebloeid maken de zaden binnen de verdroogde kelkbladen bij beweging een rammelend geluid.

De drie buitenste kelkbladen zijn meestal direct te herkennen (op de foto hierboven van de wespenorchis de bovenste drie), maar de drie kroonbladen (de onderste drie) wat minder.

Bloemkroon tweezijdig symmetrisch; meestal met 3 ongelijke kelkbladen; het onderste grote kelkblad is kort, zakvormig gespoord, sterk bloemkroonachtig en vormt daardoor een visueel geheel met de bloemkroon.

De kelk, bestaande uit een aantal losse of vergroeide kelkbladen, meestal groen dienende tot een scherming.

Toen ik een aantal jaren geleden met 'Whitney's Tigerlily' kruiste, ontstonden er opvallende bloemen, met spikkels en grote kelkbladen.

De grote gele bloemen hebben veel meeldraden, vijf kelkbladen en een doosvrucht met kleppen.