Keurvorstendom

Op 30 novenmber 1805 nam het keurvorstendom Württemberg de commanderij in bezit, maar werd daaruit op 24 december door het keurvorstendom Beieren verdreven.

Artikel 8 van de Vrede van Presburg van 26 december 1805 regelde de overdracht van het vorstendom Eichstätt van het keurvorstendom Salzburg aan het keurvorstendom Beieren.

Controle over de stem van het keurvorstendom zou de uitverkiezing van de Luxemburgers bij de volgende koninklijke verkiezing verzekeren, omdat zij de stem van het keurvorstendom Bohemen al hadden.

In Berlijn, toen de hoofdstad van het keurvorstendom Brandenburg, was het schoonhouden van de straten aanvankelijk aan de prostituees voorbehouden als een soort verplichte taak. De aangevoerde reden was beknopt: "Prostituees gebruiken de straat meer dan eerbiedwaardige burgers, dus dienen zij die voortaan schoon te houden."

De Franse annexatie van de linker Rijnoever in 1797/1801 leidde het eind van het keurvorstendom in.

De heerlijkheid maakte deel uit van het keurvorstendom Saksen.

De immigranten die naar het keurvorstendom trokken vestigden zich vooral in Frankenthal, dat in 1577 stadsrechten kreeg.

De stad werd door de verheffing van het machtsbezit van het Huis Wettin tot keurvorstendom en koninkrijk, opgewaardeerd als politiek en cultureel middelpunt.

Deze gebieden werden verenigd tot het keurvorstendom Salzburg.

Deze laatste poging van de Ernestijnen om het keurvorstendom opnieuw in handen te krijgen mislukte, waarna de Albertijnen hun positie opnieuw hadden veilig gesteld.

Dit alles onder de voorwaarde het ambt Homburg en de abdij Holzkirchen tegen een eeuwigdurende rente aan het keurvorstendom Beieren af te staan.

Dit veroorzaakte een politieke strijd in het keurvorstendom Hessen-Kassel.

Door de Franse annexatie van de linker Rijnoever verloor het keurvorstendom in 1797/1801 een deel van zijn gebied, inclusief de stad Mainz.

Door de oorlog waren grote delen van het keurvorstendom verwoest, vooral de gebieden op de linker Rijnoever en de Opper-Palts.

Het graafschap speelt geen eigen rol in de geschiedenis, maar volgt de lotgevallen van het keurvorstendom Hannover.

Het graafschap werd een "keurvorstendom" (Kurfürstentum) van het Heilige Roomse Rijk.

Het keurvorstendom bestond uit een aantal verschillende, maar grotendeels aaneengesloten regio's.

Hierbij werden zij geholpen door het feit dat in 1685 het keurvorstendom Palts weer een katholieke vorst als landsheer kreeg.

Hierdoor raakte het klooster betrokken in de strijd tussen het keurvorstendom en het graafschap Württemberg.

In 1569 worden de panden wegens betalingsproblemen eigendom van het keurvorstendom.