Khaybar in een zin

Verdrijving van de joden uit Khaybar De joodse inwoners van Khaybar werden tijdens de heerschappij van kalief Omar (633-644) uit Khaybar verdreven.

Met name die laatste, de "midden oostendeskundige" van de SP demonstreerde regelmatig hand-in-hand met jodenhaters die antisemitische meezingers zongen als "hamas, joden aan het gas", "khaybar khaybar aw jahud" en "intifadah, Palestina vrij".

Khaybar was een Joods dorp dat Mohammed liet uitmoorden.

In latere tijden werden de joden van Khaybar een bekend onderwerp in Arabische folkloristische legendes.

De gegeven orders om de bevolking van Khaybar te decimeren en kritische dichters om te brengen zou ik tenminste niet als beschavend voorbeeld ter navolging willen beschouwen.

De bevolking van Khaybar bestond gedeeltelijk uit ballingen uit Medina.

Ofschoon Tromp zelf vooral geïnteresseerd leek te zijn in het eerste, wilde ik hem aan de hand van de Khaybar-episode en Ramadans behandeling daarvan laten zien dat het een met het ander samenhangt.

De overlevenden van de slachtpartij in Khaybar zijn door de profeet schatplichtig gemaakt, in ruil voor het sparen van hun leven.

Omdat Ramadan de verhouding van moslims tegenover de niet-moslimse wereld thematiseert, en om die reden als hoogleraar in Rotterdam is aangesteld, is Khaybar ook een interessante episode om de nieren van Ramadan te proeven.

Het is overgeleverd door Sahl ibn Sad, die de Profeet op de dag van Khaybar hoorde zeggen: “Ik zal de vaandel zeker aan een man geven door wiens handen Allah de overwinning zal schenken.

Bovendien zouden er bedoeïenen omgekocht zijn, waardoor verdere hulp aan Khaybar uitbleef.

Daarbij hadden moslims het recht om de joden op ieder moment stad en land te ontnemen, alhoewel geschiedkundigen menen dat de laatste clausule achteraf een rechtvaardiging voor de herhaaldelijke uitdrijving van joden uit Khaybar was.

De overeenkomst met de joden van Khaybar was de aanvang van de zogenaamde dhimmi 's, dat wil zeggen niet-moslims die onder islamitische heerschappij vallen.

Het gebrek aan centrale leiding vanuit Khaybar verhinderde echter verdere defensieve voorbereidingen en ook familietwisten speelden de joden parten.

Voorbereidingen tot de verdediging De verdrijving van de Banoe Nadir uit Medina maakte de joden van Khaybar bewust van het gevaar waarin zij verkeerden.

Het fort bij Khaybar, waar de Joden zich tijdens de slag terugtrokken, bestaat nog steeds.