Kierkegaards

Deze indirecte en ironische stijl van schrijven stelde wetenschappers voor een probleem wanneer ze Kierkegaards definitieve visie op de dingen wilden achterhalen.

Hij besefte dat er grote overeenkomsten waren tussen Kierkegaards werk en het zijne, maar vond wel dat Kierkegaard niet ver genoeg ging in het aanwijzen van de tekortkomingen van de rede.

Van meet af aan schrijft hij toe naar zijn eigen conclusie: Kierkegaards vader zou geleden hebben aan syfilis.

Met die overpeinzing eindigt Villages, Updikes romanvariant op Kierkegaards Dagboek van een verleider, die nadrukkelijk begint met een knipoog naar Prousts romancyclus Op zoek naar de verloren tijd.

Van Kierkegaards 'I have walked myself into my best thoughts' tot Boeddha's laatste woorden 'Walk on' - hij wilde het allemaal kwijt.

Daaraan voegt Coetzee toe: 'Door Kierkegaards woorden hier over te schrijven, maak ik Kierkegaard gezaghebbend.

Kierkegaards uitspraak bracht hem op het idee om de historie van de twintigste eeuw in omgekeerde volgorde te vertellen.

Na afloop van de lezing zegt de 18-jarige Indiër, die in Dubai woont, toch veel te hebben gehad aan Kierkegaards geschriften.

Eerst moet je de juiste keuze boven Kierkegaards duizelingwekkende afgrond durven maken, dan je durven uitspreken en dan besluiten op te komen voor jouw vrijheid én die van anderen.

Van veel van Kierkegaards ideeën begint men steeds duidelijker de waarde en de actualiteit te ontdekken.

In het internettijdperk een heel hoofdstuk over Kierkegaards analyse van communicatie en de massa.

Scholtens, Wim: Kierkegaards Utopia: Gemeenschap in Caritas.

Leendertz, W.: Wijsbegeerte van de Godsdienst en ethiek: Theodor Haecker, "Der Buckel Kierkegaards".

Dit onderscheid wordt vaak (terecht of onterecht) van toepassing geacht op Kierkegaards persoonlijke leven: hij brak zijn verloving af en in zijn werken (vergelijk onder meer zijn hoofdwerk, Of/Of ) betuigt hij zijn spijt over die keuze.

Ze moesten verwondering hebben voor Kierkegaards werken maar hem tegelijkertijd vergeven dat hij aan het eind van zijn leven was gaan 'dwalen van de echte leer'.