Kokonor in een zin

Controle en stabiliteit in de regio Kokonor werd door de Chinese regering als essentieel gezien.

De Khoshut-Mongolen die daarna nog in Kokonor bleven werden in de loop van de 19e eeuw in sterke mate getibetaniseerd.

Een mogelijke terugkeer van de charismatische Labzang Danjin naar Kokonor zou die stabiliteit ernstig in gevaar brengen.

Vrijwel tegelijkertijd met de vestiging van het Chinese protectoraat over Tibet verloren ook de Mongoolse prinsdommen in het gebied rondom Kokonor hun onafhankelijkheid.

Aan het eind van de 10e, begin 11e eeuw vormden enkele stammen in de omgeving van Qinghaimeer en in de regio Kokonor een confederatie.

Autoriteit van de Qing-dynastie in het gebied Kokonor was volledig afhankelijk van een netwerk van lokale krijgsheren (In het Chinees tusi).

Dat had tot resultaat dat het Chinese gezag niet in staat was om rond 1800 een omvangrijke migratie van etnische Tibetanen naar Kokonor te verhinderen.

De leider van de opstand in Kokonor, Lobzang Danjin, had hulp van de Dzjoengaren verwacht.

Güshri Khan werd formeel koning van Tibet maar keerde naar Kokonor terug.

In 743 werd een Tibetaans leger bij Kokonor volledig verslagen.

In het gebied en met name in de regio Kokonor waren al vanaf de tijd van Dzjenghis Khan een aantal Mongoolse prinsdommen aanwezig.

Omstreeks 1714 was het echter Kangxi ook duidelijk dat er sprake was van oplopende spanningen tussen Lhabzang Khan en andere Mongoolse stamfederaties die nog rondom Kokonor woonden.

Ontwikkeling tot midden 17e eeuw Omvang van het Ming-rijk Het gebied rondom Kokonor met zijn goede weidegebieden werd in de derde eeuw bezet door een Mongools volk, de T'u-yü-hun.

Autoriteit van de Qing-dynastie in het gebied Kokonor was volledig afhankelijk van een netwerk van lokale krijgsheren.

Begin 1723 viel Lobzang Danjin het gebied van andere Khoshut-prinsen in Kokonor aan.

De leider van de opstand in Kokonor was de Khoshut-Mongool Lobzang Danjin (overleden 1731 ).

De meeste Mongolen uit die stammen vestigden zich in het gebied Kokonor.

Het feit, dat ook dit deel van Amdo als Tibetaans cultuurgebied benoemd wordt,is in aanzienlijke mate te danken aan deze migratie van ongeveer 200 jaar geleden en de tibetanisering van Kokonor die daarvan het gevolg was.

Het gebied van Kokonor rondom het Qinghaimeer Gar Trideng was ook in de jaren daarna vrijwel voortdurend aanwezig bij militaire campagnes tegen de Tang-dynastie.

Ook de Mongoolse prinsen rondom Kokonor begonnen Kälsang Gyatso in toenemende mate als de rechtmatige dalai lama te zien.