Kranshi in een zin

Het was gisteren druk bij Kranshi.

Volgens de krant bijkt uit cijfers van Kranshi dat er geen sprake is van een massale uittocht na de coronamaatregelen die de regering in maart heeft genomen.

De ouders van Imani Van Wilgen-Trinidad willen dat hun kind met naam wordt geregistreerd bij Kranshi.

Een gedeelte van de ambtenaren van Kranshi staken.

Per dag schrijven 15 mensen zich uit bij Kranshi, maar daar komt nauwelijks iemand voor in de plaats terug.

Dat gebeurd vrijdag tussen 9 en 4 bij Kranshi.

Vanaf de kruising met de Kortijnweg richting Kranshi is de zaak dicht.

De vergadering waarin dit gebeurt is openbaar en duurt van 10 tot 12 uur in de trouwzaal van Kranshi in Otrobanda.

En als je die data een paspoort op moest halen, dan kun je vrijdag terecht bij Kranshi.

Bij Kranshi kan een apostille worden verkregen.

De kinderen zijn niet geregistreerd bij het volksregister Kranshi of er is een verkeerde naam en/of geboorteplaats opgegeven waardoor ze geen diploma kunnen krijgen.

Een vriendin van mij ging naar Kranshi om als goede burger haar adreswijziging door te geven.

Enkele dagen terug, toen een van hen zich bij een nieuwe werkgever moest melden, werd bij een controle geconstateerd dat zij beiden niet bij Kranshi staan ingeschreven.

Ik moest laatst bij Kranshi voor mijn Nederlandse paspoort (ik schaam me dat ik hier geboren ben en een paspoort van een ander land heb) zijn, was ik bijna een hele dag kwijt.

Maar in hun verdere studieloopbaan kan het gebrek aan documenten en registratie bij Kranshi alsnog problemen opleveren, waardoor zij geen diploma’s kunnen ontvangen.

Ook moet je er rekening mee houden dat er personen zijn die speciaal vrij hebben gevraagd om bijvoorbeeld een zieke ouder naar Kranshi te brengen.

Uiteindelijk is Kranshi akkoord gegaan.

Zij moeten zelf hun oude adres wijzigen bij Kranshi en dat kan nog weleens een probleem worden.