Kwomintang in een zin

Plaatsvervanger van Sun Yat-sen Sun Yat-sen had inmiddels contact opgenomen met de Sovjet-Unie die bereid was de Kwomintang aan de macht te brengen, mits leden van de Chinese Communistische Partij tot de Kwomintang mochten toetreden.

Vlaggen in Kwomintang-China Kwomintang-China ontstond in 1928, maar diens vlag was al in 1906 ontworpen, zoals hierboven vermeld.

De huidige gedemocratiseerde Kwomintang (KMT) heeft zijn machtsbasis in Taipei en noemt dit eiland de Republiek China.

De Kwomintang vestigde zich in 1949 in Taipei, op de noordpunt van het eiland, het zuiden bleef als het ware 'van de eilanders'.

Er zijn nog maar heel weinig Taiwanezen die zich Chinees voelen (in 1949 werd de Kwomintang – de tegenstanders van de communisten – verdreven van het Chinese vasteland naar Taiwan.

Niet alleen dat: Ooit regeerde de Kwomintang over heel China.

Daarbij werd ook ingezet op de hoop dat de Verenigde Staten Kinmen zouden opgeven of de Kwomintang dwingen zich terug te trekken.

De Kwomintang werd in 1911 opgericht en kwam voort uit de Revolutionaire Liga van dr.

Het socialisme van Sun werd nu belangrijker binnen de Kwomintang.

In 1925 was Mao een van de zeven CCP'ers die in het Centraal Uitvoerend Comité van de Kwomintang werden gekozen omdat hij consequent een pro-sovjet standpunt innam.

In 1927 brak de alliantie tussen de Kwomintang en de CCP.

Kwomintang-leider Chiang Kai-shek had gezegd dat Taiwan gedwongen zou zijn deze vliegvelden te bombarderen, maar onder Amerikaanse druk werd geen actie ondernomen tegen het vasteland.

Omdat hij steeds meer teleurgesteld raakte door de corruptie binnen de Kwomintang, ging James Gareth Endicott de Chinese communisten steunen.

De oppositiepartij Kwomintang (Chinese Nationale Partij) won in zeker vijftien van de 22 steden en regio's waar werd gekozen.

Eind 1911 richtte Sun Yat-sen officieel de Kwomintang (KMT) op, de Chinese Nationalistische Partij.

Hierna werd de leider van de Nationalistische Kwomintang, Chiang Kai-Shek, president van de Republiek China.

In 1937, tijdens de Tweede Chinees-Japanse Oorlog, sloten de Kwomintang en de CCP een bondgenootschap.

In 1949 versloegen de communisten de Kwomintang en riepen de Volksrepubliek uit.

Omdat het contact tussen China en de overige geallieerden voornamelijk via de Kwomintang liep, was het niet meer dan logisch dat zij gesprekspartner waren.

Onder het huidige presidentschap van Ma is de nazaat van de Tsjangs Kwomintang, de regeringspartij KMT, druk bezig de vroegere communistische vijand in de armen te sluiten.