Loonkost

Terwijl in België de loonkost met 2 procent toenam op jaarbasis, steeg de loonkost in de eurozone gemiddeld 2,7 procent, en in de hele Europese Unie met 3,1 procent.

De loonkost van Nederland steeg met 1,6 procent, de Franse loonkost met 0,5 procent.

Ze baseerden zich daarvoor op de recentste Oeso-cijfers over de loonkost per werknemer (wat kost een werknemer aan zijn bedrijf) en de loonkost per eenheid product (LEP: hoeveel arbeidskosten heeft een bedrijf om een bepaalde output te genereren).

Bovendien is de loonkost in Tsjechië een pak lager.

De loonkost van de clubs is gestegen tot 360 miljoen euro, maar dat komt vooral omdat er ruim 300 nieuwe profspelers zijn bijgekomen na de competitiehervorming in tweede klasse.

De productie van de lampen zou 18 procent goedkoper zijn in België dan in China, ondanks de hoge loonkost in ons land.

Er is te weinig controle, de loonkost is veel te hoog, … Als wij iemand opleiden voor de fruit- en groentenafdeling krijgt die mee dat z’n dienst winstgevend moet zijn.

Zodat de loonkost niet stijgt, maar dat de werknemer er veel meer aan overhoudt.

Dat had onder meer te maken met de prijsschokken van de jaren 70. De inflatie joeg de lonen omhoog, waarna bedrijven de prijzen van hun producten verhoogden om de stijgende loonkost te kunnen opvangen.

De automatische indexering beschermt vele huishoudens tegen prijsschokken, maar de stijgende loonkost, die vanaf volgend jaar flink doortelt, kan op zichzelf een nieuwe schok veroorzaken.

De loonkost zegt niets over hoeveel de werknemer uiteindelijk op zijn loonbriefjes ziet verschijnen of over de koopkracht.

Onder meer de stijgende energieprijzen, de hoge inflatie en bijgevolg stijgende loonkost liggen aan de oorzaak.

Voor bedrijven vormt de index – een systeem dat ik an sich niet in vraag stel – nu wel een probleem voor de loonkost.

Een potentiële werknemer moet immers op z’n minst de loonkost verbonden aan het minimumloon kunnen compenseren, anders wordt de betrokken positie niet gecreëerd.

Een Europese tendens waaraan geen enkele competitie ontsnapt, is de stijgende loonkost.

Een lagere loonkost voor de werkgever waardoor een hoger uurloon mogelijk is voor de werknemer doet ieder knelpuntberoep als sneeuw voor de zon verdwijnen en de economie weer gezond opbloeien.

Voor de werkgevers betekent het wel een stijging van de totale loonkost.

De loonkost in de Belgische private sector kwam vorig jaar uit op 41,2 euro.

Een Belgische producent van ruitenwissers kon ook niet meer concurreren omdat zijn producten in België geproduceerd werden waar de loonkost enorm hoog is.

Vooral oudere kaderleden zijn daarbij een doelwit, want zij wegen met hun hoge salarisniveaus zwaar op de loonkost van de onderneming.