Lotharingse in een zin

Om halfelf ’s avonds – de vlucht was vierentwintig uur geleden begonnen – werd de koninklijke familie nog steeds heen en weer geslingerd op de Lotharingse wegen.

Aan het Lotharingse hof kwam het tot een clash tussen de Franse strekking en de Habsburgse strekking.

Albert raakte evenwel met andere Lotharingse krijgsheren in een jarenlange strijd verwikkeld.

Begin november erkenden de Lotharingse rijksgroten Karel de Eenvoudige als koning.

Beide zijn gegoten door Lotharingse klokkengieters: Frans en Nicolaes de Lespine en Nicolaes Chaboteau, samen met een derde klok, de Jacob (4500 pond) die verloren is gegaan.

Dat de "Lotharingers" zich afzijdig hielden, krijgt zijn volle betekenis in het licht van de Lotharingse samenzwering van hertog Gozelo I van Nederlotharingen, waarbij de deelnemers bezwoeren om Koenraad II niet te erkennen.

De Lotharingse troepen lagen in 1650 in de omgeving van Beek.

Door een Lotharingse campagne verzwakte de macht van de Konradijnen nog verder.

Hierbij leverden burgersoldaten (huyslieden) slag tegen rondzwervende Lotharingse troepen, waarbij ook 42 Genkenaren het leven lieten.

In 1654 werd het kasteel nog door de Lotharingse troepen bezet.

Na het wegvallen van deze twee machtige edelen dacht Karel de autonomie van Lotharingen te kunnen inperken, maar wegens de weerstand van de Lotharingse adel kon hij zijn plannen niet doorvoeren.

Om zijn Lotharingse politiek te kunnen verderzetten, besefte Boudewijn dat hij vrede moest zien te sluiten met de koning van Frankrijk.

Oorspronkelijk waren alle daken bedekt met rode pannen waarin met blauwe pannen Lotharingse patronen waren aangebracht.

Overigens was er onder de Elzas-Lotharingse bevolking aanvankelijk ook weinig enthousiasme voor een aansluiting bij het nieuwe Duitsland.

Het lag ingeklemd tussen Frankrijk en Duitsland en dat beperkte de ambities, maar bij de hertogen leefde nog de herinnering aan het oude Lotharingse rijk, dat ooit door Karel de Grote was ingesteld en dat reikte van Dokkum tot Milaan.

Doch toegegeven, dat Philips van de Elzas het eerst met een leeuw zegelde, daaruit volgt nog niet, dat het edele dier niet reeds prijkte op schilden of schabrakken van vroegere graven, hetzij van Brabant of Limburg of andere Lotharingse landen.

In Nancy schreef Desmarest ook zijn (Lotharingse motetten).

Als bruidsschat bracht ze de Lotharingse bezittingen (onder andere Saint-Mihiel ) van de abdij van Saint Denis in Parijs mee.

De kleuren rood en wit komen, sinds het uitroepen van het Graafschap Leuven tijdens de Lotharingse periode, voor in Brabantse standaarden, vlaggen en wimpels.

De oude kerkklok van 1620 van de Lotharingse klokkengieters François Simon en André Obertin (Aubertin) werd in de Tweede Wereldoorlog omgesmolten en na de oorlog vervangen door een nieuwe.