Luthers in een zin

Luthers week voor 31 oktober (III) Over Luthers week voorafgaand aan 31 oktober 1517 is nauwelijks iets bekend.

Aan 'luthers' hangt volgens hetzelfde woordenboek de connotatie 'boos, kwaad': hij wordt luthers als je daarover spreekt.

Het Luthers Bach Ensemble uit Stad en het Noordelijk Bach Consort hebben hun concertseries er inmiddels weer op zitten en zaterdagavond begint de 100-jarige jubileumtour van de Nederlandse Bachvereniging in de Oosterpoort.

Hij zingt de Matthäus Passion al meer dan 25 jaar, en werkt al een aantal jaar met het Luthers Bach Ensemble (LBE) uit Stad samen aan een bijzondere uitvoering van de Matthäus Passion.

Ondertussen staat Stichting Luthers Erfgoed Pekela met de handen in het haar.

Sommigen waren zelfs niet – zoals de meeste Fransen – van huis uit katholiek, maar luthers of joods.

Aan een zekere Hubrecht Sternaer gaf hij de Summa der godliker scriftueren mee, een vroegreformatorisch boek dat de verdienstelijkheid van goede werken in vraag stelt zonder voluit luthers te zijn.

De stad bleef Luthers, maar de stifts- en kloosterkerken werden teruggegeven aan de katholieke kerk.

De voorkamer op de eerste verdieping werd aangewezen als Luthers sterfkamer.

De West-Pruisische adel was na 1466 slechts voor een deel Duits van cultuur gebleven, met name de weinige families die luthers waren geworden en gebleven.

Een luthers geluid in een calvinistische wereld.

Engeland (anglicaans), Zweden, Denemarken en Noorwegen (alle drie luthers) gingen in de jaren 1530 allemaal over tot een vorm van protestantisme, en legden daarbij een staatskerk vast.

Het ging om de spelling; Luthers vertaling was in gebruik als schoolboek en mocht natuurlijk geen spelfouten bevatten.

Het Graafschap Ravensberg was in de godsdiensttwisten van de 16e en 17e eeuw protestants gezind, wat verklaart, dat de meeste christenen in de gemeente tot op de huidige dag evangelisch-luthers zijn.

Het racistische motief voor de vervolging door de nazi's was echter vreemd aan Luthers theologisch gemotiveerde afwijzing van de Joodse religie.

Het was een roerige tijd waarin veel lutherse instellingen ophielden te bestaan en als gevolg daarvan dreigde luthers (kunst)bezit te verdwijnen.

Hij keerde terug naar Luther College en kwam steeds meer bekend te staan als de “barthiaan met een scherp luthers randje”.

In 1544 riep hij alle geestelijken in het graafschap bijeen, en gaf richtlijnen voor een versobering van de eredienst naar Luthers model.

In de jaren 1573-1617 werd de kerk een luthers kerkgebouw, maar na zware druk van de Poolse heersers weer katholiek.

In de loop van de achttiende eeuw werd het woonhuis van Barthel Drachstedt, de zoon van Luthers vriend Philipp, aan de Andreaskirchplatz beschouwd als het sterfhuis van Luther.