Luxenberg

Inhoudelijke reacties vanuit islamitische hoek bestaan vooral uit herhaling van ideeën die Luxenberg nu juist ter discussie stelt.

Luxenberg schiet volgens zijn collega's weleens te ver door in zijn redeneringen, maar men is het erover eens dat zijn filologische benadering aandacht verdient en soms tot verrassende inzichten leidt.

De publicaties van Christoph Luxenberg zorgden voor opwinding.

Wel noemt Jansen namen van buitenlandse islamkenners aan wie hij zich verwant voelt: Bernard Lewis, Patrick Sookhdeo, Robert Spencer, Bat Yeor, Christoph Luxenberg, Ibn Warraq, „en ga zo maar door.

Luxenberg probeert duistere koranpassages te verhelderen vanuit het Aramees, een aan het Arabisch verwante taal.

Christoph Luxenberg schreef in 2000 het boek Die Syro-Aramäische Lesart des Qur'an, waarin hij de ontstaansgeschiedenis van de Koran benadert met conventionele filologische middelen en dus niet kiest voor een theologische benadering.

Twee voorbeelden: Waar Luxenberg ببكه bibakka herleest tot تيكه taykeh, is nog een andere lezing mogelijk, die goed aansluit bij Luxenbergs methode: بمكه bimakka, ‘te Mekka’.

Luxenberg neemt de Arabische schrijfwijze van ‘te Bakka’ ببكه en verplaatst de diakritische punten, zodat het woord تيكه taykeh ontstaat.

Luxenberg schiet volgens zijn collega's wel eens te ver door in zijn redeneringen, maar men is het erover eens dat zijn filologische benadering aandacht verdient en soms tot verrassende inzichten leidt.

Luxenberg voert een aantal parallellen op uit het Arabisch en het Syrisch waarbij het woord voor ‘witte’ gebruikt kan worden om druiven aan te duiden en het woord voor ‘oog’ ook zoiets kan betekenen als ‘voortreffelijk, kristalhelder’.

Niet alles wat Luxenberg beweert is dus onzin en zijn hypotheses kunnen niet zomaar terzijde geschoven worden.

Ook betoogt Luxenberg dat de Koran op oudere teksten gebaseerd is namelijk op in de Syrisch orthodoxe kerk gebruikte (Syrisch-Aramese) lectionaria.

Het voorzetsel bi- ‘met’ leest Luxenberg in het Syrisch: ‘onder’.

Luxenberg herleest ongeveer 60 passages en probeert zo aan te tonen dat de Koran in een Arabisch-Syrische mengtaal geschreven is.

Luxenberg ontkent die letterlijke betekenis echter niet.

Twee voorbeelden: 1. Waar Luxenberg de structuur BBKH, die traditioneel wordt gelezen als ببكه bi bakka, herleest als تيكه taykah, opperen westerse critici een andere lezing, die mogelijk goed aansluit bij Luxenbergs methode: بمكه bi makka, ‘te Mekka’.

Zo beweert Luxenberg bijvoorbeeld dat het Arabische Qur’an, is afgeleid van het Syrische Qeryana, dat ‘lectionarium’ betekent.