Mandibula

Ter hoogte van de eerste kies heeft Mandibula III een 40% grotere hoogte dan Mandibula III.

De mandibula is ook vrij breed.

De mandibula toont verder de voor de Oviraptoridae unieke eigenschap dat hij vooraan niet naar beneden kromt.

De musculus masseter staat in voor de oprichting van de mandibula, waardoor de onderkaak omhoog gelift wordt.

De symfyse, de vergroeiing van de voorste onderkaken, beslaat ongeveer 60% van de totale lengte van de mandibula, het geheel van de onderkaken samen.

De voorkant van de mandibula is licht omlaag gebogen en heeft een bolle snijrand, die, getuige de vele putjes die wijzen op een hoornschacht, bij leven voorzien was van een ondersnavel.

De dus kennelijk flexibel door ligamenten verbonden mandibula heeft een lengte van 264,3 millimeter.

Bij echte zoogdieren bestaat de onderkaak alleen nog uit de mandibula en hebben de andere kaakbeenderen zich ontwikkeld tot de gehoorbeentjes incus en malleus.

De onderkaken vormen samen een vergroeide U-vormige mandibula.

Vooraan zijn ze door een symfyse vergroeid tot een enkele mandibula.

De grootte van de herseninhoud (ca. 400 cc), de dikte van de schedel van de fossielen en de morfologie van de fossiele mandibula zijn echter volgens andere wetenschappers tegenstrijdig met deze stelling.

De mandibula meet 1 bij 3 millimeter en is voorzien van 6-12 grove richels.