Megalosaurus in een zin

In 1888 wees Richard Lydekker het toe aan Megalosaurus dunkeri maar in 1889 benoemde hij het wegens de robuustere bouw als een nieuwe soort van Megalosaurus : Megalosaurus oweni.

Michael Waldman maakte er in 1974 een Megalosaurus andrewsi van, maar het gaat vermoedelijk wel om een coelophysoide, die dus geen verwant van Megalosaurus is.

Naamgeving en vondst In 1923 benoemde Friedrich von Huene een gedeeltelijk theropodenskelet door W. Parker in de negentiende eeuw opgegraven bij Jordan's Cliff te Weymouth als een nieuwe soort van Megalosaurus : Megalosaurus parkeri.

Deze vernoemde Depéret in 1896 als een soort van Megalosaurus : Megalosaurus crenatissimus.

Benson denkt dat het wellicht een aparte soort kleine theropode vertegenwoordigt of anders het jong van een grote soort — niet noodzakelijkerwijs Megalosaurus.

Dat kan erop duiden dat Megalosaurus een nogal grote kop had, maar kan ook op puur toeval berusten.

De combinatie van dit kenmerk en de kleine derde tandkas is in ieder geval uniek en bewijst dat Megalosaurus een geldig taxon is, ook indien men puur van het lectotype uitgaat.

De kroon is ongeveer een derde langer dan de tand in de onderkaak van Megalosaurus bucklandii welke soort vaak op acht à negen meter lang geschat wordt.

De schedel van Megalosaurus is slechts uit enkele elementen bekend.

Deze platen zijn bij Megalosaurus vooraan opvallend lang, overeenkomstig de forse grootte van de voorste tanden zelf.

Een vaak gebruikte definitie van Dinosauria is dan ook: alle afstammelingen van de laatste gemeenschappelijke voorouder van Iguanodon en Megalosaurus (inclusief die voorouder zelf).

Er bleek ook werkelijk een aparte aftakking te bestaan van verschillende direct aan Megalosaurus verwante vormen.

Hij wist nog steeds niet of ze allemaal aan zijn Iguanodon toebehoorden; hij hield het voor waarschijnlijk dat sommigen van een grote roofsauriër waren als Megalosaurus.

In 1842 besefte Owen dat Megalosaurus niet langer was dan negen meter en recht op zijn poten stond.

In 1928 hernoemde Charles Depéret Megalosaurus dunkeri tot een Streptospondylus dunkeri.

Megalosauropus teutonicus Kaever & Lapparent 1974 in het register als een Megalosaurus teutonicus vermeld, een naam die overigens eerder informeel wel voor de maker van de sporen gebruikt werd.

Megalosaurus is dus slechts een middelgrote theropode.

Ook dat jaar kwam daar geen verandering in: Buckland was het er niet om te doen zijn Megalosaurus van de rest van het dierenrijk apart te zetten, maar poogde juist de verwantschap ervan te bepalen.

Owen gaf weer een geheel eigen interpretatie aan Megalosaurus.

Vergeleken met hetzelfde element van Megalosaurus, is de wervel van Streptospondylus langwerpiger, heeft een omgekeerde golving van het achterste centrumfacet en veel ondiepere pleurocoelen.