Mezelf

Ik zie mezelf nu als waardevol, ik hou van mezelf en ik respecteer mezelf en mijn verlangens.

Ik kon mezelf niet uiten op de manier zoals ik was; ik moest lief en vriendelijk zijn, ik moest mezelf aanpassen en ik moest m'n eigen innerlijke rijkdom diep in mezelf verstoppen.

Daardoor maak ik het als het ware dubbel mee: als mezelf en als mezelf als kind, via mijn kind.

De inspiratie komt uit mezelf, het is een gevoel dat ik niet los van mezelf kan zien.

Er was een spontaan moment dat werd besloten dat de zinnen ook anders uit mijn mond mochten komen, want ik speelde tenslotte mezelf, maar dan wel een versie van mezelf die niet bestaat.

Ik ben oké met mezelf, ik heb vertrouwen in mezelf.

Ik kijk alleen naar mezelf: heb ik het beste uit mezelf gehaald?

Dank je wel, het bericht kwam best wel heftig binnen, maar ik heb geleerd dat door dicht bij mezelf te blijven ik mijn basale emoties leer te omarmen en tegen mezelf mag zegen "het is goed zo, je mag zijn wie je bent".

Het zette me aan het denken: weet ik eigenlijk hoe ik mezelf moet verdedigen en kan ik goed voor mezelf opkomen?

Ik ben me plotseling bewust van mezelf, zonder dat ik expliciet moet stilstaan bij mezelf.

Ik zie mezelf niet buitenkomen op een plek waar ik enkel mezelf kan tegenkomen.

Maar ik hield ze voor mezelf, waardoor ik mezelf beperkte.

Mocht ik mezelf ooit in zo'n situatie bevinden kan ik me gewoon niet voorstellen dat ik met droge ogen tegen familie van een slachtoffer kan zeggen dat ik er niets mee te maken heb en het allemaal maar vervelend voor mezelf vind.

Niet voor mezelf of meneer pastoor, maar voor de gemeenschap die zoveel voor mezelf en mijn familie heeft gedaan.

Tijdens etentjes met andere koppels was het altijd alsof ik uit mezelf steeg, mezelf daar zag zitten en dacht: wat dóé jij in godsnaam!

Tja, dan ga ik eerst bij mezelf te rade of dat wel een normale reactie van mezelf is.

Van mezelf; ik vind mezelf een prettig mens, en als ik dat niet zou vinden, zou ik daaraan werken.

Zolang ik deze confessies wilde uitbrengen, moest het voor mezelf zijn, om met mezelf in het reine te komen.

Ik geef mezelf nog een half jaar, dan ben ik 39. Ik heb voor mezelf beslist dat dat de limiet is.

Ik heb tegen mezelf gezegd: niemand hoeft ooit meer zo veel van mij te houden dat ik niet mezelf kan zijn.