Mijzelf

Ik ervaar mijn lichaam echter niet als mijzelf, maar als een verlengstuk van mijzelf, waar ik mijzelf mee identificeer.

Voor mijzelf hoef ik de vraag overigens niet te stellen: blijf inderdaad vooral van mijn clan af, anders sta ik niet voor mijzelf in.

Iedere keer als ik dan mijzelf betrap op iets te doen wat ik eigenlijk niet wil, word ik ook boos en verdrietig op mijzelf.

Ik heb er voor gekozen om mijzelf niet te vaccineren, daar ik mijzelf geen risicogroep vond (te jong, te gezond, goed gewicht) en dat had ik goed ingeschat.

Hier herken ik mijzelf enigszins in en zeg altijd maar ik heb mijzelf in die tijd vooral sociaal ontwikkeld en de rest heb ik in praktijk geleerd.

Hopelijk heb ik mijzelf tegen de tijd dat het nodig is mijzelf ook in een positie genesteld waar ik op zo'n manier voor één van mijn oudjes kan zorgen.

Sorry, ik las mijzelf terug en ik betrapte mijzelf op een fout, ik zei "narcistische betweter ", duidelijk mezelf schuldig gemaakt aan pleonasme.

Ik verklaar mijzelf tot pragmatist omdat ik mijzelf met beiden niet identificeer.

Ik heb mijn 1gbps lijn echt helemaal voor mijzelf en mijzelf alleen.

Even het gevoel dat ik wat voor mijzelf doe en de energie die ik geef aan mijzelf geef.

En natuurlijk werkte ik zodoende wel een klein beetje aan mijzelf en met mijzelf.

Ik moest mijzelf leren om op mijzelf te vertrouwen in plaats van op de informatie of mening van anderen.

Maar plotseling ontdekte ik, dat ik midden op de Spreuerbrücke tegen mijzelf sprak, en ik had geen lust meer om het gesprek voort te zetten; daarom groette ik mijzelf, die zich inscheepte naar Beckenried.

Daar ben ik mijzelf geheel bewust van, over mijn ziel en de toekomst daarvan hoef ik mijzelf geen zorgen te maken.

Het enige verschil tussen mijzelf en een krankzinnige is dat ik niet krankzinnig ben.

Nu kan ik voor mijzelf zorgen.

Ik heb mijzelf vermaakt op het feest gisteren.

Ik vond mijzelf liggend op mijn kamer.

Ik kan mijzelf zien in de spiegel.

Ik zou liever sterven dan mijzelf te schande te maken.